Twilight 1 - Twilght by Stephenie Meyer

Author:Stephenie Meyer [Meyer, Stephenie]
Language: nld
Format: epub
ISBN: 9789047514602
Publisher: ScarAce1989
Published: 2009-12-22T16:00:00+00:00

13. Bekentenissen

Edward in het zonlicht was een schok. Ik kon er maar niet aan wennen, hoewel ik al de hele middag naar hem staarde. Zijn huid, wit ondanks de vage blos van de jacht van gisteren, schitterde letterlijk, alsof er in het oppervlak duizenden piepkleine diamantjes waren ingebed. Hij lag doodstil in het gras, zijn gebeeldhouwde, glinsterende borst zichtbaar onder zijn open shirt en zijn flonkerende armen bloot. Zijn glanzende, bleek paarsblauwe oogleden waren gesloten hoewel hij natuurlijk niet sliep. Een perfect beeld uitgehakt uit een of andere onbekende steensoort, glad als marmer, schitterend als kristal.

Zo nu en dan bewogen zijn lippen, zo snel dat het leek alsof ze beefden. Maar toen ik ernaar vroeg, zei hij dat hij zachtjes voor zich uit zong; zo laag dat ik het niet kon horen.

Ik genoot ook van de zon, hoewel de lucht niet droog genoeg was naar mijn smaak. Ik was graag gaan liggen, zoals hij, zodat de zon mijn gezicht kon warmen. Maar ik bleef ineengedoken zitten, mijn kin op mijn knieën, omdat ik mijn ogen niet van hem af kon houden. De wind was zacht: hij speelde met mijn haar en woelde door het gras dat rond zijn bewegingloze gestalte ruiste.

De weide, die ik eerst zo spectaculair had gevonden, verbleekte naast zijn pracht.

Aarzelend, altijd bang, zelfs nu, dat hij zou verdwijnen als een luchtspiegeling, te mooi om waar te zijn… aarzelend stak ik een vinger uit en streelde de bovenkant van zijn sprankelende hand, waar hij binnen mijn bereik lag. Ik verbaasde me weer over de perfecte textuur, zijdezacht, koel als steen. Toen ik weer opkeek, waren zijn ogen open en keken ze naar me. Karamel vandaag, lichter, warmer na de jacht. Zijn snelle glimlach liet de hoeken van zijn perfecte lippen omkrullen.

‘Ik schrik je niet af?' vroeg hij speels, maar ik kon de serieuze nieuwsgierigheid in zijn zachte stem horen.

‘Niet meer dan gewoonlijk.’

Zijn glimlach werd breder, zijn tanden glansden in de zon.

Ik ging wat dichterbij zitten, strekte nu mijn hele hand uit om de contouren van zijn onderarm met mijn vingertoppen te volgen. Ik zag dat mijn vingers trilden en wist dat dit niet aan zijn aandacht zou ontsnappen.

‘Vind je het niet vervelend?’ vroeg ik, want hij had zijn ogen weer gesloten.

‘Nee,’ zei hij zonder zijn ogen open te doen. ‘Je kunt je niet voorstellen hoe dat voelt.’ Hij zuchtte.

Lichtjes bewoog ik mijn hand over de spieren van zijn arm, volgde het vage patroon van blauwige aderen in de plooi bij zijn elleboog. Met mijn andere hand wilde ik zijn hand omdraaien. Toen hij zich realiseerde wat ik wilde doen, draaide hij zijn handpalm naar boven in een van zijn oogverblindend snelle, onthutsende bewegingen. Ik schrok ervan; een korte seconde verstijfden mijn vingers op zijn arm.

‘Sorry,’ mompelde hij. Ik keek net op tijd op om te zien dat hij zijn gouden ogen weer sloot. ‘Het is te gemakkelijk om mezelf te zijn bij jou.’

Ik tilde zijn hand op en draaide hem alle kanten op terwijl ik keek hoe de zon glinsterde op zijn handpalm.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.