Rumoer op Blandings Castle by P.G. Wodehouse

Author:P.G. Wodehouse
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9027408734
Published: 2010-09-21T22:00:00+00:00

-11-

Geluk is nooit volmaakt. Surgit aliquid amari, zoals de oude Romeinen zeiden. Nadat Monty Bodkin het manuscript uit Ronnies kast had gehaald, het met duivelse vreugde had bekeken, het had meegenomen naar zijn kamer, het daar nóg eens met duivelse vreugde had bekeken en het tenslotte op een veilig plaatsje had opgeborgen, werd zijn vervoering een tikje getemperd door de gedachte aan het pijnlijke gesprek met Percy Pilbeam dat hem te wachten stond. Hij had een hekel aan pijnlijke gesprekken en als de voortekenen niet bedrogen dreigde dit gesprek bijzonder pijnlijk te worden. Want hij realiseerde zich heel goed dat Pilbeam redenen te over had om zo kwaad te zijn als een aap.

Je moest de dingen tenslotte objectief bekijken. Een particulier detective heeft ook zijn trots. Hij vindt het niet aangenaam om voor de gek gehouden te worden. Als je hem opdraagt het een of ander te doen en dan wegrent om het zelf te doen, voelt hij zich natuurlijk gekwetst. Stel je voor dat Sherlock Holmes zich het vuur uit de sloffen had gelopen om de vlootgeheimen of zowat te pakken te krijgen en dat dan de grote bazen van de Admiraliteit eventjes bij hem kwamen aanwippen en zo terloops zeiden: 'Zeg kerel, herinner je je die vlootgeheimen nog? Nou, daar hoef je je niet druk meer over te maken. We hebben ze net zelf gepikt.' Dan zou die ouwe bloedhond toch ook knap kwaad zijn geweest. En Monty verwachtte dat Percy Pilbeam in dezelfde omstandigheden ook knap kwaad zou zijn. Hij vond het helemaal niet prettig het hem te moeten vertellen. Maar het moest. Hij vond de eigenaar van de Argus (Pilgus, Piccy, Londen) in de rookkamer bezig met het masseren van zijn snor. Na enige aarzeling sprak hij hem aan. 'O, ben je daar Pilbeam. Wat ik wou zeggen. . .' De detective keek op. Monty's schuldgevoel werd nog groter toen hij bemerkte dat hij klaarblijkelijk bijzonder hard aan het denken was geweest. Hij zag eruit of hij gekookt was. 'O Bodkin, ik wou je net gaan zoeken. Ik dacht. . .' Monty's gevoelige hart bloedde voor hem, maar hij dacht dat het het beste was om hem meteen maar in te lichten. 'Ik weet wat je dacht, beste kerel,' zei hij. 'Ik zie het aan je ogen. Ik ben bang dat ik een slechte boodschap voor je heb. Ik kwam zeggen dat je je hersens maar stil moet zetten. Maak maar geen plannetjes meer. Neem maar eens wat ontspanning. Die opdracht die ik je gegeven heb gaat niet door.’

‘Hè?'

'Het spijt me erg maar er valt niets aan te veranderen. Het zit eigenlijk zo, ik heb dat manuscript zelf al te pakken.’

‘Wat!’

‘Ja.'

Er werd lang gezwegen.

'Prachtig,' zei Pilbeam. 'U hebt het zeker veilig opgeborgen?’

‘O ja. Het ligt onder het bed in mijn kamer. Vlak tegen de muur.'

'Dat is prachtig,' zei Pilbeam.

Monty was erg opgelucht door de houding die hij aannam. Hij had verwijten en beschuldigingen verwacht. Hij vond het bijzonder fatsoenlijk van Pilbeam dat hij de zaak zo opnam.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.