Maigret Schiet Tekort by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-09-13T22:00:00+00:00

HOOFDSTUK 6

De man in het hokje en de greep in de kleine kas

Het was vijf uur toen Maigret arriveerde op de Quai des Orfevres, waar de lampen brandden. Dit was alweer een dag, waarop de zon zich geen ogenblik had laten zien -- je zou zelfs niet hebben kunnen vermoeden, dat die nog bestond achter de dikke, onheilspellende wolkenlaag.

Op zijn bureau lagen een aantal mededelingen te wachten, in hoofdzaak met betrekking tot mrs. Britt. Het publiek komt niet gauw in beweging. Je zou haast zeggen dat het argwanend staat tegenover een zaak, waarover de kranten nog maar sinds kort schrijven. Pas na twee, drie dagen begint Parijs warm te lopen, de provincie nog later. Wat de verdwenen Engelse dame aanging, over haar werd nu al gepraat in de meest afgelegen dorpen, en zelfs in het buitenland.

Volgens een van die mededelingen zou ze gezien zijn in Monte Carlo, waar ze, naar het heette, was gesignaleerd door twee mensen, de een een croupier, aan een speeltafel, en aangezien dit geenszins onwaarschijnlijk was, ging de commissaris de inspecteurskamer binnen om in verband hiermee instructies te geven.

De kamer was vrijwel leeg.

-Er is iemand voor u binnengebracht, chef. Gezien de toestand waarin hij verkeerde, leek het mij het beste, hem op te sluiten in het hokje.

Hiermee werd een smal kamertje aan het einde van de gang aangeduid, dat het voordeel had, enkel licht te krijgen door een dakraampje, dat zich buiten menselijk bereik bevond. Sedert een verdachte, die in afwachting van zijn verhoor in een kantoor was opgesloten, het raam uit was gesprongen, was in deze voormalige rommelkamer een grijsgeschilderde bank neergezet en had men de deur voorzien van een stevig slot.

-Hoe is het met hem gesteld?

-Hardstikke zatjes. Hij is languit gaan liggen 'en maft. Ik hoop maar dat hij niet heeft gekotst.

Onderweg had Maigret in de taxi, waarmee hij van de boulevard de Courcelles was gekomen, de hele tijd zitten denken aan Fumal en aan de zonderlinge wijze, waarop die aan zijn einde was gekomen.

Hij was een wantrouwig iemand geweest, op dat punt stemden alle verklaringen overeen. Hij was allesbehalve goedgelovig. En je mocht hem een zekere vaardigheid toeschrijven in zijn oordeelsvorming over de mensen.

Hij was niet vermoord in zijn bed, en evenmin verrast, terwijl hij om een of andere reden niet op zijn hoede was.

Hij was volkomen gekleed aangetroffen op zijn kantoor. Hij had rechtop voor een kast met dossiers gestaan, toen hij van vlakbij in zijn rug was doodgeschoten.

Had de moordenaar dan binnen kunnen komen zonder geluid te maken, zonder zijn achterdocht te wekken? Dat was des te onwaarschijnlijker, omdat de parketvloer grotendeels niet door het tapijt werd bedekt.

Dan had Fumal hem dus gekend, geweten dat hij achter zijn rug stond, zonder op die aanval verdacht te zijn.

Maigret had een blik geworpen in de paperassen die zich in de mahoniehouten kast bevonden, merendeels zakelijke stukken, contracten, verkoopakten of overdrachtspapieren, die voor hem abracadabra waren. Derhalve had hij de afdeling Financien gevraagd, hem een deskundige te sturen. Deze was inmiddels gekomen en bestudeerde de documenten nu stuk voor stuk.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.