Maigret en zijn dode by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Tags: Maigret
ISBN: 9789071987588
Publisher: Lefrancq
Published: 1993-08-14T22:00:00+00:00

6

Twee politieauto's stopten in de Rue de Rivoli, op de hoek van de Rue Vieille-du-Temple en even zag men bij het licht van de straatlantaarns de knopen aan de agentenuniformen opglanzen. Toen betrokken de agenten hun diverse posten in de zijstraten waar de inspecteurs van de P.J. al opgesteld stonden. Een paar gevangeniswagens kwamen aanrijden en sloten zich achter de politieauto's aan. Bij de ingang van de Rue du Roi-de-Sicile stond een politiemagistraat die de ogen voortdurend op zijn horloge gericht hield.

In de Rue Saint-Antoine werden de voorbijgangers onrustig, draaiden zich om en liepen snel terug. In de omsingelde wijk waren hier en daar nog vensters verlicht, een flauw schijnsel boven de deur wees op logementen en de rode lamp wenkte boven het bordeel in de Rue des Rosiers.

De politiemagistraat, die nog steeds op zijn chronometer keek, telde de laatste seconden en naast hem stond Maigret, onverschillig of misschien een beetje gegeneerd, met zijn handen in de zakken van zijn overjas de andere kant uit te kijken.

Veertig... Vijftig... Zestig... Twee snerpende fluitsignalen, onmiddellijk gevolgd door andere die van allerlei kanten het antwoord gaven. De agenten in uniform liepen in tirailleurslinie de straten in, terwijl de inspecteurs de obscure hotelletjes binnendrongen. Zoals altijd in dergelijke gevallen gingen overal de ramen open en zag men witte silhouetten die zich tegen de duisternis aftekenden en zich ongerust of nijdig uit de vensters bogen. Daar hoorde men al stemmen. Een agent dreef een prostituée voor zich uit en werd door haar met gemene scheldwoorden bekogeld. Er klonken ook haastige voetstappen van mannen die door de duistere steegjes probeerden te ontsnappen, maar tevergeefs, want zij stootten telkens op een ander poli-tiekordon. - Papieren!

Zaklantaarns werden aangeknipt, beschenen gezichten van verdachte personen, vettige passen en identiteitsbewijzen. Vanuit de ramen keken de oudgedienden toe; ze wisten, dat het een hele tijd zou duren voor ze weer rustig konden gaan slapen en genoten van de razzia alsof het een kijkspel was.

De zwaarste gevallen waren al op het politiebureau. Die hadden de razzia niet afgewacht. Zodra er in hun wijk iemand was neergeschoten wisten ze wat er zou gebeuren. En zodra de duisternis viel waren er schaduwen geweest die langs de muren gleden: mannen met oude koffers of vreemd uitpuilende plunjezakken die in de armen gelopen waren van Maigrets inspecteurs. Er was van alles onder: uitgewezenen, souteneurs, mensen met valse identiteitskaarten, en zoals altijd Polen en Italianen wier papieren niet in orde waren.

Ze probeerden allemaal een onverschillig gezicht te zetten, maar hoorden zich toesnauwen:

-Waar ga je heen?

-Ik ga verhuizen.

-Waarom?

Angstige of van haat gevulde blikken in het schemerachtige licht.

-Ik heb werk gevonden.

-Waar?

Sommigen vertelden, dat ze naar hun zuster wilde gaan, die in Noord-Frankrijk woonde of in de buurt van Toulouse.

-Stap maar in, jongen.

De dievenwagen. Een nacht op het bureau om hun identiteit vast te stellen. Het waren merendeels arme sloebers, maar er waren er maar weinigen onder wier geweten geheel gerust was.

-Tot nog toe geen Tsjech, chef, was aan Maigret gerapporteerd.

Met een knorrig gezicht stond de commissaris op zijn post, de

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.