Maigret aarzelt by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Publisher: Bruna
Published: 1968-08-14T23:00:00+00:00

5

Zijn eerste contact met het leven was, zoals elke morgen, de geur van de koffie, dan de hand van zijn vrouw, die hem op zijn schouder tikte, en tenslotte het kopje, dat ze hem aanreikte. Ze zag er al fris en monter uit, in haar gebloemde ochtendjapon. Hij wreef zijn ogen uit en vroeg, nogal onnozel:

-Is er niet opgebeld?

Als dat zo was, zou hij daar net zo goed als zij door gewekt zijn. De gordijnen waren open. Ondanks het vroege jaargetij was het weer een lentedag. De zon was al op en de geluiden van de straat klonken helder.

Hij slaakte een zucht van opluchting. Lapointe had niet opgebeld. Er was dus niets gebeurd op de Avenue de Marigny. Hij dronk zijn kopje half leeg, kwam opgewekt uit zijn bed en ging naar de badkamer. Hij had zich ten onrechte ongerust gemaakt. Hij had onmiddellijk bij het ontvangen van de eerste brief moeten begrijpen dat het geen ernst was. Hij schaamde zich die morgen een beetje dat hij zich bang had laten maken als een kind dat nog aan spoken gelooft.

-Heb je goed geslapen?

-Uitstekend.

-Kom je tussen de middag thuis eten, denk je?

-Ik heb het idee van wel, ja.

-Heb je zin in vis?

-He ja. Graag rog, als die er is. En dan in bruine boter.

Hij was verrast, en ook ietwat beschaamd, toen hij een half uur later zijn kamer op de Quai binnenstapte en daar Lapointe in een fauteuil zag zitten. De arme jongen zag er bleek en slaperig uit. Hij had in plaats van een rapport achter te laten en te gaan slapen, op zijn chef willen wachten, waarschijnlijk omdat deze de vorige avond zo ongerust geweest was.

-En?... Vertel eens, mijn jongen...

De inspecteur was opgestaan, terwijl Maigret achter de stapel post ging zitten die op zijn bureau gelegd was.

-Mag ik even?...

Hij wilde zich er eerst van vergewissen of er geen nieuwe anonieme brief bij was.

-Zo! Laat nu maar horen ...

-Ik kwam daar even voor zessen en ik ben eerst naar Lamure, de concierge, gegaan. Ik moest met hem en zijn vrouw meeeten, daar stond hij op. De eerste die na mij het huis binnenging, was de zoon van Parendon, Gus .. .

Lapointe haalde een opschrijfboekje uit zijn zak om zijn aantekeningen te raadplegen.

-Was hij alleen?

-Ja ... Hij had een paar schoolboeken onder zijn arm,Even later kwam er een man, een verwijfd type, met een leren tas in zijn hand... Lamure kende hem. Het was de kapper van de dame uit Peru...

- Er is zeker ergens een avondfeest of een galavoorstelling, zei hij droog terwijl hij zijn glas wijn leegdronk. Tussen twee haakjes, hij sloeg, alleen, een hele fles naar binnen en hij was verbaasd en een beetje gepikeerd omdat ik zo veel niet wilde ...

Even kijken. .. Om kwart voor acht kwam er een dame in een auto met een chauffeur, mevrouw Hortense, zoals de concierge haar noemde. Dat is een van de zusters van mevrouw Parendon, degene die het meest met haar uitgaat. Ze is getrouwd met een zekere Benoit-Biguet, een belangrijk man en heel rijk .

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.