Karbobab by Kilian Robin Crost

Author:Kilian Robin Crost
Language: nld
Format: mobi, epub
Published: 2010-11-12T23:00:00+00:00

20

Niemand kan de rij verlaten, niemand kan vluchten, dat waren de gedachten van Tom terwijl ze over de brug, hoog boven het water, het kanaal over staken. We worden als slachtvee voortgedreven naar God weet wat voor plaats.

Na de barricade was het wegdek leeg. Er was ruimte genoeg om naast elkaar te kunnen lopen, maar telkens als de rij meer dan drie personen breed werd, grepen de soldaten in.

Ze hoefden alleen maar de geweren op te heffen om de mensen weer in het gareel te krijgen. De schrik zat er goed in.

Tot nu toe waren er geen incidenten meer geweest, nadat de jongeman zittend op zijn koffer doodgeschoten was. De boodschap was luid en duidelijk geweest. Blijf in de rij en raak niet achter, of het kost je het leven.

Een vrouw was op de brug in de problemen gekomen. Zij kon haar koffer niet meer tillen.

Ze opende de koffer, het was een oud model Samsonite. Het had wieltjes, maar alleen in de lengte aan de onderkant. De koffer kon alleen als een karretje rijden en voortgetrokken worden. Het viel steeds om. De wieltjes liepen aan.

Waarschijnlijk was de koffer te zwaar geladen.

De vrouw, die goed gekleed was, waarschijnlijk vanuit een van de betere buurten, besloot haar koffer lichter te maken.

Ze hurkte neer om haar koffer te openen. Zedig zorgde ze er voor dat haar jurk netjes over haar knieën viel. Haar bewegingen sierlijk en beheerst.

Ze selecteerde met snelle bewegingen haar spullen die ze dacht te kunnen missen. Kleding en schoenen werden in nette bundeltjes op straat gelegd.

Ondanks dat ze gehaast werkte duurde het toch te lang. De rij was haar al bijna in zijn geheel voorbij.

Tom en Marion liepen langs haar en zagen dat haar blik zenuwachtig in het rond schoot.

De mensen in het achterste deel van de rij meden haar.

Zij was gevaarlijk om bij in de buurt te zijn. Als ze niet snel opstond zou er misschien wel weer een schot klinken. Daar wilde je niet dichtbij in de buurt zijn.

De laatste van de rij liepen haar voorbij, de pas wat versneld om zo snel mogelijk van de plek des onheil te zijn.

Plots zat ze daar alleen op het wegdek.

Een van de soldaten liep op haar af en richtte zijn geweer.

Opschieten was het commando.

Snel klapte ze haar koffer dicht. Nog sneller stond ze op. Ze pakte de koffer beet, maar ze had hem niet goed afgesloten. De koffer viel open waardoor het grootste gedeelte van de spullen uit de koffer op de straat belandde.

Ze bukte zich om de spullen weer in de koffer te doen.

De soldaat blafte een tweede commando. Hij richtte het geweer.

Het werd doodstil in het achterste gedeelte van de rij. In die onheilspellende stilte klonk het ontgrendelen van het geweer onwaarschijnlijk luid.

Tom voelde zijn mond droog worden. ‘Toch niet weer, o God niet weer een leven ten koste van een beetje stompzinnige bagage’.

Gelukkig bleek de overlevingsdrang van de vrouw goed ontwikkeld.

Zij graaide een paar spullen bijeen.

Tom dacht niet dat ze wist wat ze nu precies bijeen raapte.

Met een panische blik in haar ogen stond de vrouw op met de spullen in haar armen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.