Drakenhoeder by Robin Hobb

Author:Robin Hobb
Format: epub

Thymara zat op de kale grond en staarde in de vlammen van het kookvuur. 'Had een van ons ooit kunnen denken dat we dit zouden doen, een maand geleden? Een groep draken opzoeken om die stroomopwaarts langs de rivier te begeleiden? Of had je je voor kunnen stellen dat we hier rond een kampvuur zouden zitten?' vroeg ze aan haar nieuwe vrienden.

'Ik niet, ' mompelde Tats, zoals altijd aan haar zijde. Enkelen lachten instemmend. Greft, die naast haar zat, schudde alleen zijn hoofd. Zijn donkere krullen dansten op en neer, net als de vlezige aanhangsels die rond zijn kaak groeiden. Toen hij zich net had aangesloten bij hun groep, was hij gesluierd en niemand had daar commentaar op gegeven. Het was niet ongebruikelijk voor zwaar aangetaste mannen of vrouwen van de Wilde Regenlanden dat zij de voorkeur gaven aan een sluier, vooral wanneer zij zich op de lagere niveaus van Trehaug bevonden en geconfronteerd konden worden met de starende blikken van vreemdelingen. Toen hij op de tweede avond bij de drakenhoeders ongesluierd verscheen, had zelfs Thymara hem aangestaard. Greft was zwaarder getekend dan ze ooit eerder had gezien. Op zijn twintigste had hij al meer lellen en gezwellen dan ze ooit bij de oudste mensen van de Wilde Regenlanden had gezien. De nagels van zijn handen en voeten waren glad maar regenboogkleurig en waren gekromd als klauwen. Zijn ogen waren onnatuurlijk blauw en 's nachts gloeiden ze onmiskenbaar. Elk gedeelte van zijn onbeschutte huid zat zwaar onder de schubben. Zijn mond was liploos en zijn tong was blauw. Hij bewoog zich soepel en zijn volwassenheid en kalmte vond ze zeer aantrekkelijk. In tegenstelling tot de jongens in de groep leek hij betrouwbaar en meer attent.

Vanavond was Greft net zo stil als de rest. Verwachtingsvol en nerveus. Nog een dag reizen en dan zouden ze eindelijk de draken ontmoeten.

Het comité had hen van stevige kano's voorzien, die goed waren opgewassen tegen het zure water van de rivier. Ze hadden twee gidsen meegestuurd, een man en een vrouw die altijd apart van hen kookten, aten en sliepen. Tot dusver werd er voor hun eten gezorgd en sommigen van de hoeders hadden zelfs de tijd gevonden om hun jachttalent op de proef te stellen of onderweg fruit en paddenstoelen te zoeken. Maar ze waren erachter gekomen dat hun dekens nauwelijks warmte genoeg boden om op de grond te slapen en dat de muskieten en stekende muggen inderdaad zo talrijk waren als ze al hadden vernomen. Ze hadden ontdekt dat de nachten hier onder de bomen donkerder en zonder sterren waren, en langer dan ze ooit in de boomtoppen hadden meegemaakt. Ze hadden al geleerd drinkbaar water te bewaren en bij iedere gelegenheid vers regenwater op te vangen. Ze hadden namen en verhalen uitgewisseld.

En op de een of andere manier groeiden ze naar elkaar toe gedurende de dagen dat ze bij elkaar waren.

Thymara bekeek de gezichten die glommen in het schijnsel van het vuur en ze verbaasde zich over haar geluk. Ze had zich

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.