Bang voor mannen & Verslagenheid by Diverse auteurs

Author:Diverse auteurs
Language: nld
Format: mobi
Publisher: Uitgeverij Marken
Published: 2012-02-21T07:20:05+00:00

Verslagenheid

Camping in rouw

Nathalie Emanuels

“Emma, geef Amanda aan de dokter,” zei de vader dringend. Hij maakte zijn dochter los uit de armen van zijn vrouw. Snikkend verzwakte ze haar greep.

Monique nam Amanda van hem over. Het levenloze lijfje zei haar genoeg. Ze tilde de oogleden op. De ogen staarden zielloos omhoog. Met Amanda op haar schoot begon ze reanimatie toe te passen. Het lichaampje voelde al koud aan.

Monique Faber zat binnen in het strandpaviljoen Zorba een kopje koffie te drinken. Omdat ze elke dag op de camping was, hoefde ze niet zo nodig elke minuut van de zon te genieten zoals de gasten van de camping of de strandgangers die bij het paviljoen iets kwamen eten of drinken. Ze was die ochtend vrij. Haar collega Bas had dienst op de EHBO-post van camping ‘Strand & Duin. Ze had eerst wat administratie willen doen, maar besloot toen toch echt maar om vrij te nemen. Ze genoot van haar vrije ochtend. Ze keek uit het raam op het strand. Er stond een sterke wind die het zand flink liet opstuiven en kleine kinderen zochten bescherming achter hun ouders. Ze zag een paar kindjes pijnlijk in hun ogen wrijven. Degene die achter een windschermpje zaten, hadden nergens last van.

“Wil je een plak cake, Monique?” vroeg Petra. Petra was samen met haar man Stavros Dakliakis eigenaar van het strandpaviljoen. Stavros was van Griekse afkomst en samen werkten ze hard voor hun dagelijkse gasten. Ze hadden een dochter, Tania, een leuke meid die de campingwinkel beheerde.

“Ja lekker,” antwoordde Monique.

Petra legde een plak cake op een servetje voor Monique op tafel neer. “Jij kunt het hebben,” zei ze. “Ik moet oppassen. De laatste paar jaar gaat echt elke pondje door mijn mondje.” Ze klopte op haar heupen.

“Je eet toch gezond?” vroeg Monique. Petra was niet dik. Ze had geen figuur van een jong meisje meer, maar dat was volgens haar ook niet nodig als je wat ouder was. Gezondheid was belangrijker.

“Ja, ik eet best wel gezond. Je weet toch dat Stavros altijd van die lekkere salades maakt?”

Monique knikte. Stavros kon heerlijk koken. Hij mixte de Griekse keuken in alles wat hij klaarmaakte.

“Maar ik snoep te veel,” ging Petra verder, “maar als ik het niet zie, hoef ik het niet. Stavros had gisteren een lunch gemaakt voor de dames van de kankerbestrijding en deze cake was over. Als ik de cake niet uitdeel eet ik het zelf op. Zonde om weg te gooien, denk ik dan.”

“Dat hebben meer mensen.”

“Jij kunt het hebben. Je bent nog jong.”

Monique lachte. “Zo jong ben ik ook niet meer met mijn 33 jaar.” “Jong genoeg, toen ik 40 was, had ik ook nog geen grammetje vet. Ze schudde spijtig haar hoofd. “Wat een wind,” veranderde ze van onderwerp. Ze schudde haar hoofd nogmaals en liep verder naar haar andere klanten met de schaal cake in haar hand.

Monique at met smaak de plak cake op. Ze hoefde inderdaad niet op haar lijn te letten.

Op het strand begonnen mensen hun spullen in te pakken. Ondanks de felle zon was het door de harde wind niet aangenaam.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.