Een schitterende ster by India Grey

Author:India Grey
Language: nld
Format: mobi
Published: 2011-09-10T08:26:56+00:00

‘Wat wens je, mammie?’ fluisterde Lottie.

‘I-ik weet niet. Misschien…’

Lottie troonde haar mee naar de tempel. ‘We hebben een verrassing voor je,’ zei ze.

Onzeker staarde Sarah naar Lorenzo, die boven aan de brede trap stond. Haar hart begon sneller te kloppen en ze kreeg een droge mond. ‘Wat heeft dit te betekenen, Lottie? Je hebt Lorenzo toch niet lastiggevallen met -’

‘Ze hebben me niet lastiggevallen. Het was mijn idee,’ bekende Lorenzo. Ofschoon er aan zijn gezicht niets af te lezen viel, meende ze een zekere wroeging in zijn toon te horen.

‘Wat was jouw idee?’

Met uitgestoken hand kwam hij de trap af. ‘Een souper.’ Zacht trok hij haar mee naar boven.

De stenen treden voelden koel aan onder haar blote voeten. ‘O!’ riep ze verbaasd uit bij de aanblik van het interieur van het vierkante gebouwtje.

Tegen de achterwand bevond zich een stenen bank met aan beide uiteinden een grote kandelaar met brandende witte kaarsen. Midden op tafel stond een ijsemmer met een fles champagne en op de vloer ervoor een ouderwetse picknickmand.

Ze keek hem aan; hij sloeg haar gezicht nauwlettend gade. Ineens realiseerde ze zich dat hij haar hand nog altijd vasthield, en haastig trok ze hem terug. ‘Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen,’ fluisterde ze, haar armen beschermend om zich heen slaand.

‘Leuk, hè?’ Lottie was met Dino achter hen aan naar binnen geslopen en klapte enthousiast in haar handen. ‘Net een sprookjesgrot, vind je niet?’ Het tweetal keek Sarah vol verwachting aan.

‘Schitterend vind ik het,’ fluisterde Sarah. ‘Echt schitterend. Maar waarom Lorenzo liet haar echter niet uitspreken. Hij wendde zich tot de kinderen en stopte ze iets toe. ‘Grazie mille, bambini. Nou, jullie weten wat we hadden afgesproken, hè? Lottie, jij zou gauw naar je grootmoeder gaan, en Dino naar zijn moeder, goed?’

‘Si!’ riepen ze in koor. Meteen gingen ze ervandoor, met in hun knuistjes de eerlijk verdiende muntstukken.

Sarah keek het tweetal na tot ze buiten haar gezichtsveld waren. Toen draaide ze langzaam haar hoofd om naar Lorenzo, die nog steeds naar haar stond te kijken. In zijn blik lag iets triests wat haar op de een of andere manier diep raakte. ‘Ik begrijp niet wat…’ begon ze.

‘Ik vond dat ik iets goed te maken had,’ legde Lorenzo uit. ‘Ik meende niet wat ik zo-even tegen je zei.’ Hij slaakte een diepe zucht. ‘Of nee, ik meende het wel, maar het kwam er anders uit dan ik bedoelde. Het was in ieder geval niet bedoeld zoals jij het opvatte. Ik bedoelde niet dat je niet in staat bent om je eigen boontjes te doppen; ik wilde alleen maar zeggen dat je te weinig aan jezelf denkt.’

Snel schudde ze haar hoofd. ‘Dat vind ik ook niet belangrijk. Ik hoef niets.’

‘Heb je vandaag al iets gegeten?’

‘N-nee, maar -’

‘Kijk, dat is precies wat ik bedoel.’ Hij bukte zich en klapte het deksel van de picknickmand open. ‘Je zorgt voor iedereen, je geeft ze te eten,’ zei hij, terwijl hij op de stenen bank ging zitten. Vervolgens pakte hij een plastic doosje uit de mand, dat hij naast zich neerzette.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.