3. Het bestemde schip by Robin Hobb

Author:Robin Hobb
Language: nld
Format: mobi, epub
ISBN: 9789022533802
Publisher: Centraal Boekhuis
Published: 2002-10-19T22:00:00+00:00

Malta kon geen schip meer zien! Ze haatte de geuren, de deining, het afschuwelijke eten, de grove mannen en het meest van alles haatte ze de satraap. Nee, verbeterde ze zichzelf. Het meest van alles haatte ze het feit dat ze hem niet kon laten merken hoezeer ze hem verafschuwde en verachtte.

Het Kwartse moederschip had hen dagen eerder ontmoet. Kekki's lichaam was haastig achtergelaten, samen met de galei die steeds meer water begon te maken. Terwijl Malta en de anderen aan boord van de driemaster waren gehesen, hadden hun redders schreeuwend naar de zinkende galei gewezen. Ze vermoedde dat de kapitein van de galei een ernstig verlies aan status had geleden door zijn schip te verliezen, en dat hij daardoor ook elke aanspraak op zijn 'gasten' had verloren. Ze hadden hem tenminste niet meer gezien sinds ze aan boord waren gekomen.

De hut die ze deelde met de satraap was groter dan hun verblijf op de galei, met dikke houten muren en een deur die op de grendel kon. Het was er warmer en droger dan in de geïmproviseerde tent, maar het onderkomen was net zo kaal. Het had geen raam en bood weinig meer dan de absolute noodzakelijkheden. Eten werd hun gebracht waarna hun borden weer werden weggehaald. Eens in de twee dagen kwam de scheepsjongen de emmer met hun uitwerpselen halen. De lucht in de hut was bedompt en stoffig; de enige lantaarn die aan een balk boven hun hoofd hing, rookte onophoudelijk.

Aan de muur was een kleine tafel bevestigd die kon worden neergeklapt. Verder was er een smalle kooi met een geplette matras en twee dekens. Op een kleine plank bij de deur stonden een kan met water en één mok. Dat was alles. Aangezien Malta er niet over piekerde de kooi te delen met de satraap sliep ze op de grond. Als hij eenmaal sliep lukte het haar soms een van de dunne dekens uit zijn handen te trekken.

Toen ze samen met de satraap de hut was binnengelaten en de deur zorgvuldig achter hen was gesloten, had hij langzaam om zich heen gekeken. 'Is dit het beste wat je voor ons hebt weten te bereiken?' had hij getierd, zijn lippen wit van woede.

Ze was nog altijd versuft geweest van alle schokkende ervaringen. Het feit dat ze bijna was verkracht, Kekki's dood en de plotselinge overstap op een ander schip deden haar hoofd tollen. 'Wat ik voor ons heb weten te bereiken?' herhaalde ze onnozel.

'Vooruit! Ga tegen ze zeggen dat ik dit niet tolereer. Nu meteen!'

Toen kon ze haar drift niet langer beheersen. 'Hoe had ik dat moeten doen?' beet ze hem toe. 'Ik spreek geen Kwarts. En zelfs als ik het wel sprak, dan zou ik niet weten bij wie ik me zou moeten beklagen. Bovendien zouden die honden toch niet naar me luisteren. Voor het geval u het nog niet hebt opgemerkt: Kwartsers hebben geen enkel respect voor vrouwen.'

Hij snoof verachtelijk. 'Niet voor vrouwen zoals jij. Als Kekki er nog was geweest zou ze er wel voor hebben gezorgd dat alles beter was geregeld.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.