Zo goed als dood by Charlaine Harris

Author:Charlaine Harris [Harris, Charlaine]
Language: nld
Format: epub
Publisher: Luitingh-Sijthoff B.V., Uitgeverij
Published: 2011-07-27T22:00:00+00:00

8

‘Kom op, geliefde, we gaan een kijkje nemen,’ zei Eric, en hij gaf me een vluchtige kus. Hij sprong van de achterveranda met mij nog aan hem vast – als een grote eendenmossel – en hij landde zonder geluid te maken, wat verbazingwekkend scheen. Ik was de luidruchtige, met mijn ademhaling en verwonderde geluidjes. Met een behendigheid die wees op een lange ervaring, slingerde Eric me om zich heen tot ik op zijn rug zat. Dit had ik niet meer gedaan sinds ik klein was en mijn vader me op zijn rug had gedragen, dus ik schrok me rot.

O, Eric verbergen ging me geweldig goed af. Daar waren we dan, stuiterend over het kerkhof, náár de Boze Heks van het Westen tóé, in plaats van te schuilen in een donker hol waar ze ons niet kon vinden. Dit was zó slim.

Tegelijkertijd moest ik toegeven dat ik ook wel lol had, ondanks de moeite die het kostte om me aan Eric vast te houden op dit zacht glooiende terrein. De begraafplaats stond enigszins bergafwaarts van mijn huis. Bills huis, huize Compton, was veel meer bergopwaarts van het Sweet Home Cemetery. De tocht naar beneden was ondanks de lichte helling opbeurend, maar ik ving een glimp op van twee of drie geparkeerde auto’s op de smalle asfaltlaag die tussen de graven kronkelde. Daar schrok ik van op. Tieners kozen het kerkhof soms uit voor wat privacy, maar niet in groepen. Voor ik er dieper over na kon denken, waren we ze voorbijgegaan, rap en geluidloos. Eric deed wat langer over het bergopwaartse gedeelte, maar zonder een spoor van uitputting.

We waren vlak bij een boom toen Eric stilhield. Het was een enorme eik, en toen ik hem aanraakte, kon ik me wat beter oriënteren. Ongeveer twintig meter ten noorden van Bills huis stond een eik net zo groot als deze.

Eric maakte mijn handen los zodat ik langs zijn rug naar beneden gleed, en toen zette hij me neer tussen hem en de boomstam. Ik wist niet of hij me probeerde in te sluiten of te beschermen. Ik greep zijn beide polsen vast in een vergeefse poging om hem naast me te houden. Ik verstijfde toen ik een stem hoorde overwaaien vanuit Bills huis.

‘Deze auto heeft al een tijdje stilgestaan,’ zei een vrouw. Hallow. Ze stond onder Bills carport, die aan deze kant van het huis stond. Ze was vlakbij. Ik voelde Erics lichaam verstarren. Riep de klank van haar stem een echo op in zijn herinnering?

‘Het huis zit potdicht,’ riep Mark Stonebrook, van verder weg.

‘Nou, dat kunnen we wel verhelpen.’ Aan haar stem te horen, was ze op weg naar de voordeur. Ze klonk geamuseerd.

Ze gingen in Bills huis inbreken! Dat moest ik toch zeker wel voorkomen? Ik moet een plotselinge beweging gemaakt hebben, want Erics lichaam plette het mijne tegen de stam van de boom. Mijn jas had zich om mijn middel omhooggewerkt, en de schors beet in mijn achterste dwars door de dunne stof van mijn zwarte broek.

Ik kon Hallow horen. Ze was iets monotoons aan het zingen, haar stem laag en op een of andere manier onheilspellend.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.