Waz #2 Wezomag by BEAR GREG

Author:BEAR GREG [BEAR GREG]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-27T12:09:59.013000+00:00

25

Michael stał w korytarzu; samotny, zły i nieruchomy jak otaczające go obłupane, gipsowe ściany. Czemu to zrobiłem? zadał sobie pytanie, rozluźniając zaciśnięte pięści i mięśnie ramion. Bo jestem tchórzem? Bo lękam się podporządkować wyższej osobowości?–Nie – powiedział głośno. Czuł, jak powraca mu siła – ta siła, która rosła sama z siebie, od kiedy powrócił z Królestwa, od kiedy wyrwał się z sieci zawiłych intryg pomiędzy Sidhami, Waltirim i Clarkhamem. Powracała mu siła, ale nie dało się tego powiedzieć o pewności siebie. Rozmowa z Wężomagiem była tak interesująca… i nie mógł ścierpieć myśli, że wskutek jego żywiołowego wybuchu tak niespodziewanie i boleśnie się zakończyła.

W pewnym sensie na taką właśnie konferencję czekał od miesięcy.

–Jestem renegatem – powiedział. Skoro wyrwał się już całkowicie z tej sieci, miał teraz wolną rękę i mógł postępować wedle własnego uznania…

Co chyba zresztą i tak od dawna robił.

Obrócił wzrok na prostokąt czerni. Przechodząc tamtędy po raz pierwszy za starą Mieszanką, po specyficznym mrowieniu dłoni wyczuwał naturę rozciągającego się po drugiej stronie obszaru. Teraz czuł identyczne mrowienie. Owa bliżej nieokreślona brama nie prowadziła do żadnego konkretnego miejsca; było to przejście nie przyporządkowane żadnemu ustalonemu punktowi docelowemu. Ludziom nie mającym za sobą żadnego treningu – na przykład żołnierzom i policjantom patrolującym ulice na dole – wydałoby się najzwyklejszą ślepą ścianą, przyciemnioną przez coś w rodzaju polaryzowanego filtra. Dla kogoś nienależycie wyszkolonego mogła stanowić poważne niebezpieczeństwo. Michaela mogła zaprowadzić albo do jakiegoś międzyświata, skomplikowanego i iluzorycznego niczym senny koszmar… albo tam, dokąd pragnął trafić.

Do Królestwa.

By odszukać żonę Tonna, czaszkoślimaka, o ile jeszcze żyje…

„Toh kelih ondulya, med nat ondulya trasn spaan nat kod…"

W te słowa odezwała się doń Eleuth w Królestwie, zanim przyniosła z Ziemi żuczka. „Wszystko to fale, a nic nie faluje, gdziekolwiek spojrzeć."

„Sidhowa część Mieszańca", wyjaśniła mu, „wie instynktownie, że każdy świat jest po prostu pieśnią dodawań i odbierań. Żeby uprawiać wielką magię, trzeba dostroić się całkowicie do świata – dodając, kiedy ten świat dodaje, odbierając, kiedy odbiera."

Czy czuł wyraźnie ten instynkt? Kiedy poprzednim razem stał na ostatnim piętrze pensjonatu Tippett i obserwował stamtąd panoramę miasta, czuł, że jest w kontakcie z mieszkańcami Ziemi w promieniu wielu mil… jeszcze zaś silniej odczuwał ten kontakt nieco później, gdy leżał w łóżku, w domu Waltiriego. Ale mieszańcy to jeszcze nie świat. Musiał stworzyć ostatnie ogniwo.

Było pewne, że nikt inny tego za niego nie zrobi. Działał teraz w pojedynkę, bez wsparcia żadnej frakcji czy stronnictwa. Musi przejść sam siebie.

Doznał chwilowego poczucia klęski i rozpaczy, które przyprawiło go o zawrót głowy. Jakiż był niekompetentny, nieodpowiednio przygotowany i jak mało wiedział…

A mimo to…

A mimo to się nadawał. Miał predyspozycje do przeprowadzenia tego, co trzeba było przeprowadzić. Pomijając nawet, co myśleli o nim Clarkham, Wężomag, Adonna, Tarax, a nawet Waltiri, Michael czuł w sobie siłę. Owoc wieloletniej dyscypliny.

Korytarz przed nim jakby zniknął na moment i Michael nie widział nic prócz fal ciemności, połyskujących jedna na tle drugiej. Dodawanie i odbieranie… wzloty i upadki. Szczyty i doliny. Czuł w dłoniach nucenie, śpiewy wszelkiej rzeczywistości i przymknął oczy, by się do niej dostroić.

Idąc za radą Taraxa, wydostał się z nietrwałego świata-pułapki Clarkhama.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.