Wampiry z Morganville #1 Przeklety dom by CAINE RACHEL

Author:CAINE RACHEL [CAINE RACHEL]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-03-03T13:44:54.627000+00:00

Rozdział 10

Była za bardzo nakręcona, żeby zasnąć, plecy ją bolały i nie mogła znieść myśli o tym, że choćby jedną noc trzeba będzie odczekać, zanim zacznie. Brandon nie wyglądał na kogoś, kto się z zemstą będzie ociągał, a Shane… Shane nie jest facetem, który nie dotrzymuje umowy.Jeśli jest taki głupi, że chce się dać ukąsić, to proszę bardzo, ale nie będzie się posługiwał mną jako wymówką, pomyślała.

Shane przez cały wieczór nie wyszedł ze swojego pokoju. Kiedy, ostrożnie, zaczęła podsłuchiwać pod jego drzwiami, nie doszedł zza nich żaden odgłos. Eve gestem pokazała słuchawki na uszach i podkręciła gałkę niewidzialnego stereo. Claire zrozumiała, sama też wiele godzin spędziła, usiłując rozwalić sobie bębenki uszu, uciekając przed światem.

Eve pożyczyła jej laptopa – starego, dużego, czarnego i rozklekotanego, z przylepionym na górze symbolem zagrożenia biologicznego. Kiedy Claire go włączyła i weszła do Internetu, na pulpicie pojawiła się tapeta; rysunek Ponurego Żniwiarza, który zamiast kosy miał w ręku znak drogowy z napisem „Morgamdlle” i strzałką skierowaną w dół.

Claire otworzyła kilka folderów – z poczuciem winy, ale była ciekawa – i przekonała się, że pełne są wierszy. Eve lubiła śmierć, a przynajmniej lubiła o niej pisać. Kwieciste, romantyczne zwrotki o egzystencjalnych lękach, krwi i marmurze oświetlonym promieniami księżyca… A potem Claire zerknęła na daty. wiersze powstały trzy lata temu. Ile Eve mogła mieć wtedy lat, piętnaście? Na pewno marzyła o wampirach, ale potem coś się zmieniło. Ani jednego nowego wiersza przez ostatnie trzy lata…

Eve podeszła do otwartych drzwi.

–Działa? – spytała. Claire drgnęła zawstydzona i pokazała jej uniesiony kciuk. – Okej, dzwoniłam do kuzynki z Illinois. Pozwoli nam skorzystać ze swojego konta PayPal, ale muszę jej wysłać gotówkę, najlepiej jutro. Tu masz to konto. – Podała jej kartkę papieru. – Nie zabiją jej przez nas, prawda?

–Prawda. Zresztą nie będę kupowała wiele w jednym miejscu. Mnóstwo ludzi kupuje skórę, narzędzia i inne rzeczy. I papier. Jak stara ma być ta książka?

–Stara.

–Była spisana na pergaminie?

–A to jakiś papier?

–Pergamin to specjalnie spreparowana skóra zwierzęca, której dawno temu używano do pisania i oprawy książek, tak jak dziś używa się papieru – wyjaśniła Claire.

–Och. No to pewnie coś takiego. Ona jest naprawdę stara.

Pergamin mógł stanowić problem. Można go było zdobyć, ale łatwo byłoby wytropić. Jednak nie po to człowiek jest nienormalnie bystry, żeby nie poradzić sobie z czymś takim… Och, jasne, musiała też wymyślić, jak wykorzystać kogoś innego do poszukiwania informacji. To zbyt niebezpieczne zostawiać ślady, które będą prowadziły prosto do Domu Glassów… Claire zabrała się do pracy. Nawet nie zauważyła, kiedy Eve wyszła i zamknęła za sobą drzwi.

Przez cztery dni Claire zdobywała informacje. Całe cztery dni. Eve donosiła jej zupę z chlebem i kanapki, a Shane zajrzał raz czy drugi powiedzieć, że zwariowała i że chce, żeby się, do diabła, nie wtrącała w jego sprawy. Claire nie zwracała na to uwagi. Kiedy coś ją pochłonęło, tak już zwykle miała. Słyszała, co do niej mówił i coś tam mu odpowiadała, ale tak naprawdę nie słuchała. Podobnie jak jej rodzice Shane w końcu dawał za wygraną i wychodził.

Michael przyszedł do jej pokoju tuż przed świtem.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.