Trylogia z Oslo #2 Trzeci klucz by NESBO JO

Author:NESBO JO [NESBO JO]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-01-08T13:35:30.065000+00:00

–Trpnd zaśmiał się cicho. – Lev spostrzegł dużo jak na piętnastolatka.

–Podniósł kubek do ust i zdziwiony wyjrzał przez kuchenne okno na śmieciarkę, która zatrzymała się przy pojemniku za statywem do suszenia bielizny. – Mamy dzisiaj poniedziałek?

–Nie – odparł Harry, który nie tknął swojego kubka. – No i jak się skończyło z tą dziewczyną?

–Tam są dwa rzędy tych krat. Dziewczyna trzymała się lewego. Niestety. Tak stwierdził Lev. Powiedział, że wolałby ją od tego starego. Ale potem pojawił się staruszek, szedł prawą stroną. Z powodu ołówka w rogu obluzowana krata wystawała trochę ponad inne i Lev był przekonany, że staruszek musiał wyczuć niebezpieczeństwo, bo szedł coraz wolniej w miarę, jak się do niej zbliżał. A kiedy miał zrobić ostatni krok, jakby zamarł w powietrzu.

Trond wolno pokręcił głową, wpatrując się w śmieciarkę, która z warkotem pochłaniała śmieci z całego sąsiedztwa.

–Kiedy postawił nogę, krata otworzyła się jak zapadnia, wiecie, taka, jakiej używają podczas egzekucji przez powieszenie. Stary złamał obie nogi w kolanach, kiedy upadł na asfalt. Gdyby nie to, że była niedziela rano, zostałby natychmiast przejechany. Lev stwierdził, że nie miał szczęścia.

–Policji też tak powiedział? – spytał Harry.

–No właśnie, policja. – Trond zajrzał w kubek. – Zadzwonili do drzwi dwa dni później. To ja otworzyłem. Spytali, czy rower, który stoi przed domem, należy do kogoś, kto tu mieszka. Powiedziałem, że tak. Okazało się, że jakiś świadek widział, jak Lev odjeżdża na rowerze spod kładki. Opisał rower i chłopca w czerwonej kurtce. Pokazałem więc czerwoną puchówkę, którą Lev miał na sobie.

–Pan? – powiedział Harry. – Wydał pan brata? Trond westchnął.

–Powiedziałem, że to mój rower. I moja kurtka. Lev i ja jesteśmy do siebie bardzo podobni.

–Dlaczego, na miłość boską, pan tak postąpił?

–Miałem dopiero czternaście lat. I byłem za młody, żeby mogli mi coś zrobić. Lev trafiłby do tego

samego poprawczaka, w którym był Roger Gausten.

–A co na to wasi rodzice?

–Co mieli mówić? Wszyscy, którzy nas znali, wiedzieli, że to Lev. To on był tym szaleńcem, który

ściągał słodycze i rzucał kamieniami. Ja natomiast byłem porządnym miłym chłopcem, który odrabiał lekcje

i przeprowadzał staruszki przez ulicę. Nigdy więcej już się o tym nie mówiło.

Beatę chrząknęła.

–Czyj to był pomysł, żeby pan wziął winę na siebie?

–Mój. Kochałem Lva ponad wszystko na ziemi. Ale mogę o tym mówić teraz, kiedy sprawa jest już

przedawniona. A faktem jest… – Trond Grette uśmiechnął się nieobecnym uśmiechem – że czasami żałuję, że

to nie ja miałem dość odwagi, by to zrobić.

Harry i Beatę w milczeniu obracali swoje kubki. Harry zastanawiał się, które z nich wreszcie zapyta. Gdyby tu była z nim Ellen, wyczuliby to po sobie.

–Gdzie… – zaczęli chórem.

Trond mrugnął zdziwiony. Harry skinął głową Beatę.

–Gdzie jest teraz pański brat? – spytała.

–Gdzie jest… Lev? – Trond popatrzył na nią zdziwiony.

–Tak – potwierdziła. – Wiemy, że od pewnego czasu zniknął. Grette odwrócił się do Harry’ego.

–Nie mówiliście, że chodzi o Lva. – W głosie zabrzmiał wyrzut.

–Mówiliśmy, że chcemy trochę porozmawiać o mniej i bardziej ważnych sprawach – włączył się Harry. – I właśnie skończyliśmy z tymi mniej ważnymi.Trond poderwał się gwałtownie, sięgnął po kubek, podszedł do zlewu i wylał kakao.

–Ale Lev…

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.