Ontmoeting bij de ponte vecchio by Christobel Kent

Author:Christobel Kent [Kent, Christobel]
Language: nld
Format: epub
ISBN: 9069748797
Publisher: Boekerij
Published: 2007-06-30T22:00:00+00:00

Op de vlakte in de richting van de zee had het op de bevroren grond urenlang dicht en stil gesneeuwd, en langs de oever van de rivier, tegen de krottenwijken en trailerparken, de rijen uitdrukkingsloze witte fabriekspanden lagen wat sneeuwhopen opgewaaid. De politieauto stond voor een kapot houten hek geparkeerd; daarachter was de sneeuw tussen de caravans en verroeste ijzeren afdakjes tot een vieze brij getrapt. De twee politieagenten stonden achter een camper, uit het zicht van de landweg, met bij hen een derde man, iemand met een stoppelbaard van drie dagen oud en gekleed in allerlei vettige jassen over elkaar heen. Verder viel er niemand te bekennen. Onder de sombere lucht stond een plastic stoel met een dikke laag sneeuw van die ochtend erop, en de caravans zagen er donker en leeg uit.

Overdag waren de bewoners natuurlijk aan het werk, als je het tenminste zo kon noemen — op het station drugs verkopen, bedelen voor de kathedraal, zakkenrollen op de markt - maar toch zag het er hier verlaten uit. Ellendige plek om te wonen; dat zag je in de ogen van de politieagent toen hij tegen een stuk bevroren sneeuw schopte, met een ongemakkelijke mengeling van walging en medelijden op zijn gezicht.

'Hoe lang heb je ze niet meer gezien? Twee dagen?' De man had zijn handen in zijn zakken gestoken. Ze hebben nooit handschoenen, dacht Sandro vol ongeloof. Denken ze soms dat ze hier in het Beloofde Land zijn, waar het eeuwig zomer is? Je zou toch denken dat ze ook wel een paar handschoenen kunnen jatten als ze ook tassen, zilver, zonnebrillen kunnen stelen. Hij trok zijn schouders nog hoger op tegen de kou. De man fronste zijn wenkbrauwen en zijn stoppelige onderkin trok in plooien toen hij die in zijn mottige sjaal begroef.

'Ja, zoiets,' zei hij in zijn hese, vreemde Italiaans. 'Alles ingepakt, vertrokken, vrijdagochtend vroeg, drie, vier uur. Potten, pannen, vriendin, alles.'

'En meer weet je niet?' De man haalde weer zijn schouders op.

"Waar kom je vandaan?' vroeg Pietro ietwat nieuwsgierig. De man keek geschrokken.

'Roemenië,' mompelde hij, en zijn stem klonk hees. Pietro knikte, schopte zomaar wat tegen de plastic stoel en er gleed een brok sneeuw van de leuning, waardoor het vuile plastic eronder te zien was. 'Vluchteling zeker?'

'Inderdaad,' zei de man hoopvol.

'Zou je er dan niet verstandig aan doen om wat meer medewerking te verlenen?' zei Pietro, nog steeds op vriendelijke toon. Toen schopte hij weer tegen de stoel, maar dit keer hard, en hij schoot weg over de bevroren grond, waarbij één poot los kwam te hangen. Het gezicht van de Roemeen stond strak van angst en woede.

'Waar komen ze vandaan?' vroeg Sandro. 'Uit Oekraïne?'

'Ja,' zei de Roemeen minachtend. 'Tsjernobyl-land. Dat is Rusland toch?'

'Niet meer,' zei Sandro, met zijn hoofd schuin.

'Ik zou zeggen: Russen. Ze klonken als Russen, ze gedroegen zich als Russen. Gemeen. Sloegen dat meisje.'

'Waar deden ze aan?' vroeg Sandro, denkend aan de vriendin.

'Hoeren? Drugs?' Terwijl hij op antwoord wachtte bukte hij zich en pakte iets op van de grond, daar

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.