Konrad #2 Zrodzony z cienia by FERRING DAVID

Author:FERRING DAVID [FERRING DAVID]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-29T02:37:01.894000+00:00

***

Potrzebował jedynie ułamka sekundy. Wiedział, że musi być czujny, ponieważ odpowiednia chwila nastąpi – i w końcu tak się stało.Najlepiej byłoby spróbować uciec, gdy zamieniały się Gertraut z Ritą, ale wtedy nigdy nie były same. Jeden z krasnoludów zawsze im towarzyszył, pilnując drzwi.

Usłyszał dźwięk odsuwania rygla, chociaż Gertraut zaledwie godzinę wcześniej zaczęła dyżur. Wszedł Varsung. Za każdym razem, gdy pojawiał się on lub Litzenreich, jeden z pozostałych krasnoludów zawsze stał na zewnątrz, w korytarzu. Tym razem tunel był pusty.

Była to jedynie połowiczna szansa, ale dla Konrada aż nadto wystarczająca. Varsung stał odwrócony tyłem do niego i rozmawiał z Gertraut.

Konrad usiadł szybko, odwrócił się i chwycił za rękojeść miecza krasnoluda. Gdy tylko ją ujął, kopnął obydwiema nogami, odrzucając Varsunga na bok. A potem zerwał się, wyskoczył za drzwi i skręcił w korytarz. Ale, nie wiadomo dlaczego, nogi ugięły się pod nim i upadł na ziemię.

–Cieszę się, że już możesz się ruszać – oznajmił stojący w odległości kilku metrów Litzenreich.

Konrad w dalszym ciągu trzymał miecz Varsunga, ale nie stawiał oporu, gdy krasnolud wyjmował mu go z dłoni. Zdał sobie sprawę, że został wyprowadzony w pole. Wiedzieli, że nie jest aż tak słaby. Okazało się jednak, że jest o wiele bardziej wyczerpany niż sam przypuszczał. Wstał wolno, czując jak kreci mu się w głowie.

–Czego ode mnie chcesz? – zapytał.

–Czego ode mnie chcesz? – powtórzył czarownik. – Tylko tyle? To wszystko? Nic innego nie masz mi do powiedzenia? Na przykład:

"Dziękuję, że mnie uratowałeś?" Słowo wdzięczności. Czy kiedyś je słyszałeś? Czy istnieją tam, skąd pochodzisz?

Konrad oparł się o ścianę i powoli skinął głową.

–Jak się nazywasz? – zapytał Litzenreich.

–Konrad.

–Skąd jesteś?

–Z wioski położonej w odległości kilku dni drogi stąd, ale przez pięć lat byłem w Kislevie.

–Zabierzcie go z powrotem do środka – rozkazał Litzenreich.

Varsung i Gertraut pomogli Konradowi wejść do pokoju i posadzili go na sienniku. Gertraut nalała do kubka wody.

–Nie macie jakiegoś piwa? – zapytał Konrad. – Mam dosyć wody.

–Sądzę, że właśnie wydobrzał, szefie – powiedział z uśmiechem Varsung.

–Na to wygląda – Litzenreich wszedł do pokoju. – Zostawcie nas. I przynieście mu trochę piwa.

Krasnolud i dziewczyna wyszli. Drzwi zostały zamknięte, ale rygla nie zasunięto. Litzenreich, jako mag, nie potrzebował rygli, aby dalej więzić Konrada. Czarownik usiadł na jedynym krześle. Zaczęli na siebie patrzeć. Konrad w końcu odwrócił wzrok, nie chcąc zostać zahipnotyzowany.

–Dziękuje – odezwał się wreszcie, chcąc przerwać ciszę.

I, jakby to był umówiony sygnał, wróciła Gertraut, podała Konradowi kufel pełen piwa i wyszła.

–Czego od ciebie chcę? – odezwał się Litzenreich, powtarzając wcześniejsze pytanie Konrada. – Niczego.

Konrad wpatrywał się w niego uważnie. Był bardziej podejrzliwy niż kiedykolwiek. Czarodziej musiał czegoś chcieć. Otarł usta grzbietem dłoni.

–Niczego?

–Kiedy ostatecznie wyzdrowiejesz, będziesz mógł swobodnie odejść.

–Swobodnie? Dlaczego więc, skoro jestem wolny, drzwi zawsze były zamknięte?

–Nie chciałem, żeby stała ci się jakaś krzywda. Tylko o to chodziło. Co się stało, gdy przed paroma minutami stąd wypadłeś? Przewróciłeś się. Jeszcze nie odzyskałeś siły do tego stopnia, aby móc odejść. Gdy tak się stanie, proszę bardzo.

–Mogę normalnie odejść?

–Tak, chociaż ten pomysł może się okazać nie najlepszy.

–Dlaczego?

–Dobrzy obywatele Middenheimu zapewne niezbyt miło potraktują nagiego mężczyznę spacerującego po ulicach.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.