Komisarz Wallander #2 Psy z Rygi by MANKELL HENNING

Author:MANKELL HENNING [MANKELL HENNING]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-01-04T19:12:40.778000+00:00

11

O wpół do szóstej Wallander opuścił hotel. Pomyślał, że jeśli w ciągu najbliższej godziny nie uda mu się pozbyć nieustannie kroczących za nim ogonów, nie uda mu się to już nigdy. Odkąd po wspólnym posiłku pożegnał sierżanta – usprawiedliwiał się czekającą go pracą nad raportem, który wolał sporządzać w pokoju hotelowym – cały czas próbował wymyślić, jak zgubić swoich stróżów.Nigdy wcześniej nie był śledzony. Sam bardzo rzadko to robił. Usiłował sobie przypomnieć, czy Rydberg nie powiedział kiedyś czegoś mądrego na temat trudnej sztuki szpiegowania, ale nie pamiętał. Uświadomił sobie również, że zupełnie nie znając miasta, znajduje się w bardzo trudnej sytuacji, bo nie może zaplanować żadnych zmyłek. Mógł tylko improwizować i powątpiewał, czy mu się to uda.

Mimo to musiał spróbować. Baiba Liepa nie zachowywałaby tak daleko idących środków ostrożności, jeśli nie miałaby powodów. Nie wyobrażał sobie, żeby kobieta, która była żoną majora, miała robić niepotrzebnie dramatyczne gesty.

Kiedy opuszczał hotel, było już ciemno. Położył klucz na kontuarze w recepcji, nie mówiąc, dokąd idzie ani kiedy wróci. Kościół świętej Gertrudy, w którym miał odbyć się koncert, leżał niedaleko hotelu Łotwa. Wallander miał nikłą nadzieję, że zdoła zgubić się w tłumie podążających we wszystkich kierunkach ludzi wracających z pracy.

Wiało. Zapiął kurtkę pod szyją i szybko rozejrzał się wokół. Nie zauważył nikogo podejrzanego. Może było ich kilku? Czytał gdzieś, że wytrawni agenci nigdy nie szli za śledzonym, ale sytuowali się przed nim. Szedł powoli, przystając często przy oknach wystawowych. Nie wpadł na lepszy pomysł niż udawanie wieczornego spacerowicza, cudzoziemca bawiącego przejazdem w Rydze, szukającego odpowiednich souvenirów. Przeciął szeroką esplanadę i skręcił w ulicę na tyłach budynku Rady Państwa. Przez chwilę myślał, czyby nie złapać taksówki, a potem nie przesiąść się do innej, ale bał się, że dla cieni byłoby to zbyt łatwe do rozszyfrowania. Oni z pewnością dysponowali samochodami i mieli możliwość szybkiego sprawdzenia kursów taksówek.

Zatrzymał się przy wystawie z przygnębiająco szarą kolekcją męskich ubrań. Nie rozpoznał żadnej z osób przechodzących za jego plecami i odbijających się w wystawowym oknie. Co robić, myślał. Baiba, powinnaś była powiedzieć panu Eckersowi, jak ma się niepostrzeżenie dostać do kościoła, mając psiarnię na karku. Szedł dalej. Zaczęły marznąć mu ręce, żałował, że nie wziął rękawiczek.

Wiedziony nagłym impulsem wszedł do mijanej kawiarni. Lokal był zadymiony i pełen ludzi. Czuć było piwem, tytoniem i przepoconymi ubraniami. Rozejrzał się za stolikiem. Wolnego nie było, natomiast w głębi, w rogu sali, zauważył puste krzesło. Dwaj starsi mężczyźni ze szklankami piwa, głęboko pogrążeni w rozmowie, skinęli przyzwalająco, w odpowiedzi na pytający gest Wallandera. Kelnerka z zapoconymi pachami coś do niego zawołała, a on wskazał na jedną ze stojących na stole szklanek. Przez cały czas patrzył w kierunku drzwi wejściowych, by sprawdzić, czy ktoś wejdzie za nim do środka. Kelnerka przyniosła mu szklankę z piwem, przyjęła banknot, a resztę położyła na lepkim stole. Do kawiarni wszedł mężczyzna w czarnej, zniszczonej skórzanej kurtce. Wallander śledził go wzrokiem. Mężczyzna przywitał się z towarzystwem, które zdawało się z niecierpliwością czekać na jego przybycie. Wallander upił łyk piwa i spojrzał na zegarek. Za pięć szósta – musi zdecydować, co dalej.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.