In haar schoenen / druk 1 by Abby Mc Donald

Author:Abby Mc Donald [Donald, Abby Mc]
Language: eng
Format: epub
Publisher: Dutch Media
Published: 2010-11-02T23:00:00+00:00

Tasha

Wanneer ik de werkkamer van professor Elliot binnenkom voor de les, merk ik meteen dat er iets veranderd is. Het duurde even voor de onderhoudslieden een tang hadden gevonden die sterk genoeg was om de handboeien mee door te knippen, met als gevolg dat ik ruim een kwartier te laat ben, maar wanneer ik haastig binnenkom begroet Elliot me met een lach in plaats van met haar gebruikelijke afkeurende frons.

‘Aha, Natasha,’ zegt ze terwijl ze opstaat uit haar leunstoel en bij wijze van felicitatie allebei mijn armen vastpakt. ‘Onze provocateur.’

‘Eh... hoi.’ Wantrouwig maak ik me los. ‘Sorry dat ik zo laat ben.’

‘O, dat geeft helemaal niets!’ roept Elliot uit. ‘Carrie heeft ons alles verteld over je moedige actie.’

Ik knipper met mijn ogen. ‘O ja?’

‘Niet zo bescheiden, Natasha,’ mengt Carrie zich in het gesprek. Ook zij glimlacht naar me, en de gewoonlijk zo verveelde Edwin heeft zowaar een warme blik in zijn ogen. Slecht op mijn gemak, slik ik. Na meer dan een maand boze blikken is dit ronduit griezelig.

‘Hebben ze je hard aangepakt?’ vraagt Carrie met grote ogen. ‘Ik wilde nog op je wachten, maar ze hebben ons allemaal het gebouw uit gezet.’

‘N... nee.’ Voorzichtig ga ik zitten. Ze hebben zelfs de beste leunstoel voor me bewaard: die waar de vulling nog niet helemaal uit is en waar geen losse veren uit steken. ‘Het is allemaal goed gekomen. Uiteindelijk.’ Na een extreem charmeoffensief, weliswaar, van het kaliber dat ik niet meer heb hoeven gebruiken sinds ik de gloednieuwe bmw in de prak reed die ik twee dagen eerder voor mijn verjaardag had gekregen. Vergeleken met mijn stiefvader waren de beveiligingsbeambten een makkie, want zij hadden geen jaren de tijd gehad om immuun te worden voor mijn tranen. En reken maar dat ik kan janken.

‘Tja.’ Elliot geeft me thee in een beker waar niet eens een barstje in zit. ‘Officieel kan ik dergelijke illegale activiteiten natuurlijk niet goedkeuren...’ Opnieuw glimlacht ze. ‘Maar onofficieel ben ik trots op je, dat je zoiets moedigs hebt gedaan. Dat je opkomt voor iets waar je in gelooft.’

‘Hmm.’ Ik verstop me achter mijn beker. Wat voel ik me een hypocriet.

‘Zoals jullie hebben kunnen lezen is openlijk protest een belangrijk element van veel politieke filosofieën,’ gaat Elliot enthousiast verder. ‘Rousseaus beginselen van de burgerlijke ongehoorzaamheid, bijvoorbeeld, hebben enorm veel invloed gehad op hedendaagse protestbewegingen.’ Ik heb de indruk dat dat aan mij gericht is, dus knik ik. ‘Maar ik loop op de zaken vooruit. Laten we het hebben over het onderwerp van deze week.’

Ze geeft ons onze essays terug. Ik probeer niet te gretig te lijken als ik de mijne uit haar handen gris en erdoorheen blader op zoek naar mijn cijfer. Het moet een goed cijfer zijn, dat moet gewoon. Bijles van Will, een strakke planning... Ik weet niet wat ik zal doen als al die moeite niet...

Eenenzeventig.

O mijn god. Eenenzeventig? Ik hap naar adem. In Oxford staat dat zo’n beetje gelijk aan een negen!

‘Goed gedaan, Natasha.’ Elliot ziet mijn opgetogen gezicht en schenkt me alweer een bemoedigende glimlach.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.