Imperium Galaktyczne #1 Kamyk na niebie by ASIMOV ISAAC

Author:ASIMOV ISAAC [ASIMOV ISAAC]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-12-18T12:33:07.951000+00:00

12.

UMYSŁ, KTÓRY ZABIŁ

Metodyczny umysł Schwartza rozważył wszystko bardzo dokładnie. Ponieważ nie chciał umrzeć, musi opuścić farmę. Jeśli tu zostanie, nadejdzie spis, a wraz z nim śmierć.Zatem należy uciec z farmy. Ale dokąd?

Był jeszcze szpital – czy to był szpital? – w Chica. Tam znalazł kiedyś troskliwą opiekę. A dlaczego? Ponieważ z punktu widzenia medycyny stanowił interesujący „przypadek”. Czyż jednak nadal nim nie jest? W dodatku teraz potrafił jeszcze mówić, mógł podać im objawy, do czego wcześniej nie był zdolny. Mógł nawet powiedzieć im o Śladach Psychicznych.

A może wszyscy umieli je odczytywać? Jak można by się o tym przekonać?… Nikt z farmy nie potrafił rozpoznawać Śladów. Ani Arbin, ani Loa, ani Grew. Był tego pewien. Nigdy nie wiedzieli, gdzie przebywa, jeśli go nie widzieli albo nie słyszeli. Nie mógłby przecież pokonać Grewa w szachach, gdyby…

Zaraz zaraz, przecież szachy to popularna gra. A nie dałoby się w nią grać, gdyby ludzie potrafili odbierać Ślady Psychiczne. To niemożliwe.

Był zatem wybrykiem natury – okazem psychologicznym. Może życie królika doświadczalnego nie jest zbyt wesołe, ale przynajmniej pozwala przetrwać.

A gdyby tak założyć… Przypuśćmy, iż nie cierpi na amnezję, tylko przybył z innego czasu. Wtedy oprócz umiejętności odczytywania Śladu Psychicznego miałby również ten walor, że jest człowiekiem z przeszłości, okazem wręcz bezcennym z punktu widzenia historii i archeologii. Wtedy nie mogliby go zabić. Gdyby mu uwierzyli. Hmmm, gdyby uwierzyli.

Ten lekarz uwierzyłby. Owego ranka, gdy Arbin zabrał go do Chica, twarz Schwartza pokrywał dwudniowy zarost. Doskonale to pamiętał. Potem zaś włosy już nie odrosły, więc musieli coś z nimi zrobić. To oznaczało, że doktor wiedział, że on, Schwartz, miał włosy na twarzy. Czyż to nie znaczące? Grew i Arbin nigdy się nie golili. Grew powiedział mu kiedyś, że tylko zwierzęta mają owłosione pyski.

Musi więc dostać się do doktora. Jak on się nazywał? Shekt? Zgadza się, Shekt.

Tak niewiele jednak wiedział o tym strasznym świecie! Ucieczka w nocy, wędrówka na przełaj przez łąki i lasy oznaczały bezpośredni kontakt z nieznanym, narażenie się na niebezpieczeństwo skażenia radioaktywnego, pułapki, przed którymi nie potrafił się ustrzec. Zatem ze śmiałością kogoś, kto nie ma już nic do stracenia, wczesnym popołudniem ruszył naprzód wzdłuż drogi.

Na farmie oczekiwano go dopiero wieczorem, a wtedy znajdzie się już dość daleko. Nie poczują przecież, że zniknął jego Ślad Psychiczny.

Przez pierwsze pół godziny maszerował upojony radością, co nie zdarzyło mu się od chwili, gdy trafił do tego świata. Wreszcie coś robił; próbował walczyć z przeznaczeniem. Miał przed sobą cel, nie dawał się już biernie unosić fali, jak wtedy w Chica. No, nieźle, jak na starszego człowieka. Jeszcze im pokaże! I wtedy zatrzymał się – przystanął na środku drogi, nagle bowiem przyszło mu na myśl coś, o czym kompletnie zapomniał. Był jeszcze przecież obcy Ślad Psychiczny, nieznany Ślad, który po raz pierwszy Schwartz wyczuł, kiedy chciał dojść do lśniącego horyzontu, zanim dogonił go Arbin; Ślad, obserwujący go z terenów świątynnych.

Teraz też był w pobliżu – gdzieś za jego plecami. Czekał. Schwartz wytężył słuch – a raczej zmysł, który w odniesieniu do Śladów Psychicznych pełnił podobną funkcję. Obcy nie zbliżał się, ale też nie oddalał.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.