Het einde van eeuwigheid by Isaac Asimov

Author:Isaac Asimov [Asimov, Isaac]
Language: nld
Format: epub
ISBN: 9029046848
Published: 2012-02-12T15:32:25+00:00

10 - In de val!

Plotseling had het hem geleken dat dit wel móést gebeuren. De onversneden ironie van het lot. Hij was voor die ene laatste keer Tijd binnengegaan, had Finge nog één keer 'een loer gedraaid', had de kruik nog één keer te water laten gaan. En juist toen moest hij betrapt worden!

Was dat Finge die lachte? - Wie anders zou hem opsporen, hem in de kamer ernaast opwachten en op deze manier zijn vrolijkheid uiten?

Was dan nu alles verloren? En omdat hij op dat afschuwelijke moment overtuigd was dat alles verloren was, kwam het niet bij hem op om op de loop te gaan en Eeuwigheid in te vluchten. Hij zou Finge in de ogen zien.

Hij zou hem doden als het moest.

Harlan stapte naar de deur waarachter de lach had geklonken met de zachte vastberaden pas van de moordenaar-met-voorbedachten-rade. Hij trok het automatische deursignaal los en opende hem met de hand. Vijf centimeter. Acht. De deur bewoog geluidloos.De man in de andere kamer stond met zijn rug naar hem toe. Hij leek te lang van stuk om Finge te zijn, en dat feit drong door tot Harlans ziedende geest en weerhield hem om verder te gaan.

En toen, alsof de verlamming die de beide mannen met stijfheid leek te slaan langzaam afnam, keerde de ander zich tergend traag om.Maar de rest maakte Harlan niet meer mee. Het profiel van de ander was nog niet in zicht toen Harlan een plotselinge golf van angst onderdrukte en uit de deuropening terugsprong. Het mechaniek, niet Harlan zelf, sloot de deur geruisloos.

Harlan ging blindelings achteruit. Hij kon enkel nog ademen door zwaar met de atmosfeer te worstelen, de lucht naar binnen te zuigen en weer eruit te persen, terwijl zijn hart als een gek te keer ging en uit zijn lichaam leek te willen springen.

Finge, Twissell en de Raad samen hadden hem niet zo van de wijs kunnen brengen. Het was niet de vrees voor een fysieke bedreiging die hem zo onthutste. Veeleer was het een bijna instinctieve afkeer van die ongelukkige gebeurtenis, welke over hem kwam.

Hij nam de stapel boekfilms als een ordeloze hoop in zijn armen en na twee vergeefse pogingen lukte het hem de deur naar Eeuwigheid weer in te stellen. Hij stapte erdoor, zijn benen bewogen vanzelf. Op een of andere manier bereikte hij de 575e en dan zijn privé-verblijf. Dat hij Technicus was - hij had het pas op waarde leren schatten - bracht hem ook nu weer redding. De enkele Eeuwigers die hij tegenkwam gingen vanzelf opzij en keken intussen star langs hem heen.

Dat was een geluk, want hij was absoluut niet in staat de doodsgrijns die hij op zijn gezicht voelde weg te krijgen, hij had de kracht niet om er weer bloed door te laten vloeien. Maar ze keken niet en hij dankte Tijd en Eeuwigheid en de vreemde verblinding die het Lot hiertoe had bedacht.

Hij had de andere man in Noys' huis aan zijn gestalte niet herkend; toch wist hij met afschuwelijke zekerheid wie het was.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.