Echt Dood by Charlaine Harris

Author:Charlaine Harris
Language: nld
Format: mobi
Tags: Young Adults
ISBN: 9024547547
Publisher: Luitingh
Published: 2011-12-31T23:00:00+00:00

16

TOEN IK WAKKER WERD, WAS IK NOG STEEDS DOODMOE, en ik had het akelige gevoel dat er iets heel ergs was gebeurd, wat me elk moment weer te binnen kon schieten.

Dat gevoel bleek te kloppen.

Maar ik moest al het ergs dat er was gebeurd, even naar het tweede plan dringen, want de dag begon met een verrassing. Claudine lag naast me, steunend op een elleboog, en ze keek me aan met een blik vol compassie. In een gemakkelijke stoel aan het voeteneind van het bed zat Amelia, verdiept in een boek, met haar verbonden been op een kruk.

‘Wat doe jij hier?’ vroeg ik aan Claudine. Na de verschijning van Eric en Bill, de vorige avond in het ziekenhuis, begon ik me af te vragen of iedereen die ik kende, me achternareisde. Straks kwam Sam ook nog binnenwandelen.

‘Ik ben je goede fee, dat weet je toch?’ Claudine was een elf; sterker nog, ze was doorgaans de gelukkigste elf die ik kende, en als vrouw bezat ze de beminnelijkheid die ook Claude, haar tweelingbroer, als man aan de dag legde. Misschien was Claudine zelfs beminnelijker, want haar ogen verrieden dat ze gemakkelijker in de omgang was dan haar broer. Verder leek ze sprekend op hem, met dezelfde bleke huid en hetzelfde zwarte haar. In haar lichtblauwe driekwartbroek met bijpassende zwart-met-blauwe tuniek bood ze een etherisch lieftallige aanblik, voor zover je er in een driekwartbroek etherisch uit kunt zien.

‘Nou, dat leg je me straks maar uit. Ik moet eerst naar de wc,’ zei ik, denkend aan al het water dat ik de vorige avond zo gulzig had gedronken, dorstig als ik was geweest van mijn omzwervingen. Claudine zwaaide sierlijk haar benen over de rand van het bed, en ik volgde onbeholpen haar voorbeeld.

‘Voorzichtig,’ waarschuwde Amelia toen ik te snel wilde gaan staan.

‘Hoe is het met je been?’ vroeg ik zodra de wereld haar horizontale evenwicht had hervonden. Claudine hield me voor de zekerheid bij mijn arm. Het voelde goed dat ze er was, en het verraste me dat ik zo blij was Amelia te zien, compleet met haar manke been.

‘Het doet erg veel pijn,’ vertelde ze. ‘Maar ik heb de wond tenminste laten behandelen, in plaats van het ziekenhuis uit te lopen.’ Ze klapte haar boek dicht en legde het op het tafeltje naast haar stoel. Volgens mij zag ze er beter uit dan ik, maar ze was niet de stralende, blijmoedige heks die ik de vorige dag had leren kennen.

‘Het was wel een leerzame ervaring, vond je niet?’ vroeg ik, en de adem stokte in mijn keel bij de gedachte aan wat ik allemaal had geleerd.

Claudine hielp me naar de wc. Na mijn verzekering dat ik me verder alleen kon redden, trok ze zich terug. Ik deed wat ik moest doen, en toen ik weer tevoorschijn kwam, voelde ik me een stuk beter; bijna weer mens. Claudine had wat kleren uit mijn sporttas gehaald, en op het nachtkastje stond een dampende mok. Ik ging op het bed zitten en leunde voorzichtig tegen het hoofdeinde, met mijn benen over elkaar geslagen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.