Duistere krachten & Een kind van Job? by Diverse auteurs

Author:Diverse auteurs
Language: nld
Format: mobi
Publisher: Uitgeverij Marken
Published: 2012-02-21T07:19:52+00:00

“Ik ben zo blij dat je gekomen bent,” zei Naomi dankbaar.

Ze lijkt bleker dan gewoonlijk, dacht Jessica. Haar Surinaamse vriendin had gewoonlijk zo’n donkere huid, bijna zwart. Nu was te zien dat ze nog altijd pijn had. Uiteraard het gevolg van de keizersnee.

“Hé, we zijn beste vriendinnen, weet je nog? Al heel lang,” zei Jessica luchtig en ze kneep bemoedigend in Naomi’s hand. “Je mannetje zit in het buitenland, ik doe voor je wat ik kan.”

“Dat weet ik en dat vind ik geweldig,” zei Naomi dankbaar, al kostte het spreken haar moeite. “Tom kan niet eerder uit Maleisië terugkeren dan over twee, drie dagen. Hij in de binnenlanden, het duurt even voordat hij naar Kala Lumpur kan vliegen.”

Jessica glimlachte. Naomi zei altijd Kala Lumpur in plaats van Kuala Lumpur.

“Maar hij heeft me al wel vaak ge-sms’t,” ging Naomi verder en ze lachte even haar witte tanden bloot.

“Gelukkig maar.”

“Mijn moeder is ook al geweest, en mijn buurvrouw. Heel lief allemaal.”

“Je verdient het. Het is nogal wat: je baby ruim drie weken te vroeg geboren en Edson op de kinderafdeling!”

Er trok een schaduw over Naomi’s gezicht.

“Je baby’tje is prachtig,” zei Jessica maar snel. “Ik blijf dat zeggen. Susannah is echt een mooi kindje.”

De grijns op Naomi’s gezicht keerde terug.

“Ze heeft al zoveel haar,” ging Jessica verder. “Zelfs nog meer dan Edson.”

Haar vriendin knikte. “Ik heb mijn meisje vanochtend nog gezien. Gelukkig gaat het goed met haar. Het komt in orde, ze mag misschien op dezelfde dag naar huis als ik.”

“Kijk eens aan.”

“En Edson hopelijk ook,” ging Naomi verder. “Het is dat mijn moeder zag dat het minder met hem ging. Hij voelde zich al dagen niet goed, maar ik dacht dat het aan mij lag, dat hij nerveus was omdat ik zwanger was. Misschien voelde hij aan dat ik onverwachts naar het ziekenhuis moest. Maar toen bleek dat hij al dagenlang zo’n hoge koorts had.”

Even dacht Jessica dat haar vriendin in huilen zou uitbarsten. Logisch, ze was moe, ze was emotioneel, en haar hormonen speelden op. Bovendien was het ook nogal wat: haar man zat in het buitenland, ze had zelf een keizersnee ondergaan en haar zoontje lag verderop op de kinderafdeling. En dat allemaal binnen zeer korte tijd. Wie zou niet enigszins van slag raken?

“Ik ga zo even bij Edson kijken,” zei Jessica.

Vijf minuten later liep ze Naomi’s kamer uit, op weg naar de kinderafdeling.

Onderweg dacht ze voortdurend aan de kleine Susannah in haar couveuse. Zo klein, zo onschuldig! Ze was bleker dan haar broertje; bij haar overheersten meer Toms blanke genen, bij Edson was het net andersom. Susannah en Edson hadden een mooi toekomstperspectief, dacht Jessica, want Tom en Naomi waren liefdevolle ouders.

Ineens kreeg ze een wee gevoel in haar buik. Dat had ze de laatste tijd vaker, vooral wanneer ze baby’s zag. Alsof haar blik er steeds meer naartoe werd getrokken. Twee van haar collega’s waren onlangs gestopt met werken omdat ze zwanger waren. In haar familie waren afgelopen anderhalf jaar drie kinderen geboren.

Waren dit tekenen voor haar dat ze zelf ook maar eens moest opschieten?

Ze bleef staan om uit het raam te kijken.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.