Dichte mist (The Mist) by Stephen King

Author:Stephen King
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 9789024528264
Publisher: @
Published: 2011-01-14T23:00:00+00:00

7. de eerste nacht

McVey had in Bridgton als slager gewerkt sinds ik een jaar of twaalf was, en ik had geen idee hoe zijn voornaam was of hoe oud hij was. Hij had een grill op gas neergezet onder een van de kleine afzuigventilatoren - de ventilatoren werkten niet, maar ventileerden vermoedelijk toch nog een beetje - en tegen halfzeven raakte de supermarkt gevuld met de geur van gebraden kip. Bud Brown maakte geen bezwaar. Het kon een gevolg zijn van de schok, maar waarschijnlijker was het dat hij inzag dat zijn verse vlees en gevogelte er niet verser op werd. Hoewel de kip lekker rook, hadden maar weinig mensen trek in eten. McVey, klein, slank en keurig in zijn witte kleding, maakte de kip niettemin klaar en legde de stukken met twee tegelijk op kartonnen bordjes die hij op een rij boven op de vleesvitrine uitstalde.

Mevrouw Turman bracht voor Billy en mij elk een bordje mee, gegarneerd met een portie aardappelsalade uit de delicatessenafdeling. Ik at wat, maar Billy wilde zijn eten zelfs niet aanraken. 'Je moet eten, kerel,' zei ik.

ik heb geen honger,' zei hij, zijn bordje wegduwend. 'Je wordt nooit groot en sterk als je niet...' Mevrouw Turman, die achter Billy zat, schudde haar hoofd naar me.

'Oké,' zei ik. 'Ga dan een perzik halen en eet die tenminste op. Goed?'

'En als meneer Brown er wat van zegt?' 'Als hij er iets van zegt, kom je terug en zeg je het tegen mij.' 'Oké, pap.'

Hij liep langzaam weg. Hij leek op de een of andere manier gekrompen te zijn. Het deed me verdriet hem zo te zien lopen. McVey ging door met kippen grilleren. Het maakte hem blijkbaar niet uit dat er maar een paar mensen van aten; hij was tevreden bezig met koken. Zoals ik, geloof ik, al gezegd heb, zijn er allerlei manieren om met een situatie als deze om te gaan. Dat zou je niet denken, maar toch is het zo. De geest is wispelturig. Mevrouw Turman en ik zaten halverwege het pad met geneesmiddelen. Mensen zaten in groepjes over de hele zaak verspreid. Niemand, behalve mevrouw Carmody, zat alleen; zelfs Myron en zijn maatje Jim waren samen - ze lagen beiden gevloerd bij de bierkoeling. Zes mannen hielden de wacht bij de kijkgaten, onder wie Ollie, die een kippenboutje afkloof en een biertje dronk. De fakkels op stelen van de vloerwissers stonden naast elk van de wachtposten, met een busje aanmaakvloeistof ernaast... maar ik denk niet dat iemand nog werkelijk in die fakkels geloofde, zoals ze tevoren wel hadden gedaan. Na dat lage en gruwelijk realistische grommende geluid, na die uitgekauwde en met bloed doorweekte waslijn kon dat eigenlijk niet meer. Als datgene buiten, wat het ook was, besloot dat het ons wilde hebben, zou het ons krijgen. Het, of ze. 'Hoe erg zal het vannacht worden?' vroeg mevrouw Turman. Haar stem was kalm, maar haar ogen stonden bang en ellendig. 'Hattie, ik weet het gewoon niet.' 'Laat Billy maar zo veel mogelijk aan mij over.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.