Demony wojny ? cz??? 2 by Adam Przechrzta

Author:Adam Przechrzta [Przechrzta, Adam]
Language: eng
Format: epub
Publisher: Sowin

Zmiąłem w pięści kartkę, pstryknąłem zdobyczną niemiecką zapalniczką, po czym rzuciłem płonący papier na cynowy talerz zastępujący Witii popielniczkę. Odruch, bo przecież epistoła nie zawierała bynajmniej niczego nadzwyczajnego: ot, kolejny list do anonimowego obrońcy ojczyzny. Tyle że przepisy wymagały, abym zapoznał się z pocztą i pokwitował to w dzienniku oficera dyżurnego. Co prawda upoważniłem Witkę Potapowa do przeglądania mojej korespondencji, ale nikt nie pozwoliłby mu się za mnie podpisać. Czasem poczta zawierała materiały, od których mogło zależeć czyjeś życie, i każdy oficer dyżurny wiedział, że jakby co, w pierwszej kolejności zostaną sprawdzone procedury. Cóż, prikaz to prikaz...

Z westchnieniem sięgnąłem po drugi list. Jego treść była równie banalna, tyle że tym razem zaadresowano go bezpośrednio do mnie. Zmarszczyłem brwi, w postscriptum autorka, niejaka Wiera Sawicka, przesyłała mi pozdrowienia w imieniu własnym i naszego wspólnego znajomego Mumtaza Mahalewicza. Sęk w tym, że oba nazwiska nic mi nie mówiły. Ki czort? Czyżby jakaś pomyłka? Ech, też mi problem. Podpisałem się zamaszyście, kwitując odbiór obu przesyłek, i nadusiłem przycisk zapalniczki. Ułamek sekundy później rzuciłem się tłumić ogień gołymi rękoma. Zapach... Papier, na którym napisano list, pachniał perfumami Shalimar. Jaques Guerlain stworzył go zainspirowany historią miłości cesarza Szahdżahana, który poznał swoją wybrankę w ogrodach Shalimar. Ta po ślubie zmieniła imię na Malika-i-Dźahan Mumtaz-i-Mahal. Stąd i mój znajomy Mumtaz Mahalewicz... Olga! List był od Olgi Majkowskiej.

Jednym skokiem dopadłem drzwi i przekręciłem klucz w zamku. Co prawda nie sądziłem, żeby mi ktoś przeszkadzał, ale lepiej się zabezpieczyć: korzystałem z pokoju Witki Potapowa.

Rozłożyłem list, powąchałem – bez wątpienia Shalimar. Na osmalonej z lekka kartce pojawiły się brązowe litery: atrament sympatyczny. Zapewne sporządzony z tego, co Olga miała pod ręką. Cud, że cenzura nie zauważyła! Z drugiej strony Majko znał się na rzeczy i mógł podsunąć córce w miarę bezpieczny środek. Na pewno nie sok z cytryny, bo pozostałby zapach, i nie mleko, bo wyczułbym pod palcami lekkie wypukłości. Tak, to musiało być coś innego. Tylko dlaczego Olga ryzykowała, narażając i mnie, i siebie? Przecież wiedziała, że po aferze z kursantami Smiersza znajduje się w ścisłej czołówce poszukiwanych przez NKWD...

Zapaliłem świecę i ostrożnie umieściłem list nad płomieniem. Stopniowo pomiędzy linijkami zapisanymi niebieskim atramentem pojawiał się drugi tekst.

Kochany!

To mój pierwszy i ostatni list do Ciebie. Piszę go w wiosce Filipowo, niedaleko Władywostoku. Jest noc, na niebie gwiazdy, tyle gwiazd... Tak, odzyskałam wzrok. Szkoda, że nie wcześniej, chciałabym choć raz Cię ujrzeć. Ścigają nas czekiści, pieniądze się skończyły, nie mamy już gdzie uciekać. Nie mamy i sił na ucieczkę. Jestem śmiertelnie zmęczona, przez ostatnie tygodnie nie przespaliśmy spokojnie nawet kilku godzin. Ojciec jest ranny, mamy broń, ale tylko garść nabojów. Wiem, że przyjdą po nas nad ranem. Pościgiem dowodzi dwóch oficerów: jeden przypomina Świętego Mikołaja, drugi wygląda jak wyciosany z granitu. Podobno to najlepsi ludzie Berii. Strzeż się ich! To właśnie ten gruby omal nie zabił ojca. Być może podejrzewają, że pomogłeś nam w ucieczce, ale nie mają żadnych dowodów. I nie będą mieli. Kocham Cię.

Olga

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.