De goden zelf by Isaac Asimov

Author:Isaac Asimov
Language: nld
Format: mobi
Tags: Science Fiction
ISBN: 9029040157
Publisher: Meulenhoff
Published: 1993-05-31T22:00:00+00:00

4a

Tritt bleef alleen in de kamer achter, bang, doodsbang, maar koppig en vastbesloten voet bij stuk te houden. Hij zou zijn derde baby krijgen. Hij kon de bewegingen in zijn binnenste al voelen.

Dat was wat telde.

Dat was alles wat telde.

Maar toch... waarom had hij dan diep van binnen een zeurend, vaag gevoel dat het niet alles was?

5a

Dua schaamde zich bijna dood. Het duurde een hele poos voordat zij die schaamte wist te overwinnen, althans in voldoende mate om weer te kunnen nadenken. Als een opgejaagde had ze zich blindelings weggehaast van de afschuw in haar thuisgrot, zonder het vaagste idee van waar ze heenging of zelfs waar ze was.

Het was nacht. Geen fatsoenlijke Zachte zou op dit tijdstip aan de oppervlakte zijn, zelfs niet de meest frivole Emotioneel. En het zou nog een hele tijd duren voordat de zon opkwam. Daar was Dua blij om. De zon was voedsel en op dat moment haatte Dua voedsel en wat haar daarmee was aangedaan.

Het was ook koud, maar dat drong amper tot haar door. Waarom zou zij zich druk maken over de kou, zo vroeg ze zich af, nu ze haar hadden vetgemest om te zorgen dat ze haar plicht zou doen - vetgemest naar lichaam en geest. Vanaf nu waren koude en honger eigenlijk haar vrienden.

Ze doorzag Tritt. Arme vent, hij was zo gemakkelijk te doorzien. Zijn daden waren puur instinctief en hij moest eigenlijk geprezen worden omdat hij zijn instinct zo moedig gevolgd was. Zijn terugkeer uit de grotten van de Hardheren, met de gestolen voedselbal, was een staaltje van vermetelheid geweest (en zij, zij had hem zelf gevoeld en ze zou hebben geweten wat er gaande was als Tritt niet zo verlamd was geweest door zijn euveldaad dat hij er gewoon niet aan durfde te denken, en als zij niet zo verlamd was geweest door haar euveldaad en door de nieuwe toppen van gevoeligheid die ze ermee bereikte, dat de meest wezenlijke en voor de hand liggende dingen niet tot haar doordrongen).

Tritt had de bol ongemerkt naar huis gebracht en als een soort tijdbom gemonteerd, en had vervolgens haar voedingsapparaat versierd om haar te verleiden er gebruik van te maken. En zij was thuisgekomen, zich pijnlijk bewust van haar ijlheid na het rotsvrijen, vol schaamte bovendien, en vol medelijden voor Tritt. En vervuld van die schaamte en dat medelijden had ze gegeten - en geholpen bij het maken van een baby.

Sindsdien had ze naar gewoonte maar spaarzaam gegeten, en nooit meer aan het voedingsapparaat, maar daar werd ook niet meer op aangedrongen. Tritt repte er met geen enkel woord meer over. Hij had tevredenheid uitgestraald (geen wonder), dus er was geen reden meer voor gevoelens van schaamte. Tritt had de voedselbal op zijn plaats gelaten. Hij durfde niet het risico nemen hem terug te brengen. Hij had wat hij had willen hebben, en het was nu maar het beste en het gemakkelijkste de bal te laten waar hij was en er niet meer aan te denken.

Tot hij betrapt werd, dus.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.