Charlie Howard #2 Dobrego zlodzieja przewodnik po Paryzu by EWAN CHRIS

Author:EWAN CHRIS [EWAN CHRIS]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-12-21T23:32:09.951000+00:00

18

W banku było pełno dymu. Alarmy wyły, a zraszacze pluły wodą z sufitu. Faulks przemókł do suchej nitki, ubranie oblepiało go jak druga skóra, a oczy piekły. Od frontonu budynku widział światełka zielonych lamp nad wyjściem awaryjnym. Personel i ochrona uciekali z pochylonymi głowami, zaciskając mocno powieki, by ochronić oczy przed dymem i wodą. Tymczasem Faulks podążył w stronę zaplecza banku.Strefa chroniona była pusta. Faulks odwrócił się i do atrium za swoimi plecami wrzucił dwie kolejne świece dymne. Potem stanął przed stalowymi wrotami i wprowadził kod odblokowujący je – poznał go dzięki włamaniu do systemu komputerowego. Za wrotami znajdowały się cztery skarbce. Natychmiast podszedł do drugiego, włożył klucz uniwersalny i wprowadził kombinację. Drzwi drgnęły. Faulk naciskał dźwignię zewnętrzną do momentu, aż potężna płyta otworzyła się i mógł wejść do środka.

Włączyły się silne lampy pod sufitem, oświetlając wnętrze skarbca, i Faulks zobaczył worki z pieniędzmi. Zawierały wiele milionów dolarów amerykańskich – zbyt dużo, by mógł zabrać je wszystkie, ale odsunął zamek błyskawiczny brezentowej torby i zaczął układać w niej ściśle pliki banknotów. Przełożył już zawartość dwóch worków, kiedy usłyszał przebijające się przez hałas alarmu przeciwpożarowego wysokie wycie. Dźwięk przypominał błagalne zawodzenie, jakby skarbiec żałował tego, co się dzieje. Faulks za późno zorientował się, w czym rzecz – zadziałał element zabezpieczenia, o którym nie pomyślał. Drzwi zaczęły się szybko zamykać, aż wreszcie zatrzasnęły się z hukiem. Faulks zaklął: skarbiec był hermetyczny. Podniósł się z kucek, zaczął szukać wewnętrznego zamka blokady – i nie znalazł. Możliwe, że w ogóle go nie było. Miał góra trzydzieści minut, potem nie będzie czym oddychać.

Załomotał w drzwi. Uderzał mocno, otwartą dłonią, w końcu zaczął gorączkowo bębnić pięściami. Uderzenia stały się głośniejsze, bardziej natarczywe. Trwało to chwilę, aż nagle zza drzwi rozległ się kobiecy głos:

–Charlie, Charlie…

Podniosłem wzrok znad laptopa i zmarszczyłem brwi. Mrugając, popatrzyłem na przeciwległą ścianę, starając się oderwać od sceny, którą właśnie tworzyłem, i zorientować w tym, co właśnie wystukały moje palce. Kiedy oprzytomniałem, uświadomiłem sobie, że ktoś puka do drzwi mojego pokoju.

–Charlie! – zawołała Victoria. – To ja. Jesteś tam?

Niepewnie wstałem i przeszedłem przez pokój, przecierając oczy kantem dłoni. Nie musiałem wkładać szlafroka – wciąż miałem na sobie to samo ubranie co poprzedniego dnia. Kiedy wróciłem z mieszkania Catherine Ames, zamierzałem się przespać, ale okazało się, że jestem zbyt spięty, wziąłem więc laptop i zacząłem pisać. Scena w banku malowała się w moim umyśle zaskakująco wyraziście, może dlatego że, bardzo zmęczony, pisałem niemal jak w transie. Prawdę mówiąc, trochę mnie zirytowało, że ktoś mi przeszkadza.

Ziewnąłem, otwierając drzwi, gotów poprosić Victorię, żeby przyszła później. Niestety, nie dostałem takiej szansy. Przecisnęła się obok mnie, weszła do pokoju i stanęła przed telewizorem.

–Dzięki Bogu, że jesteś – powiedziała. – Widziałeś wiadomości?

–Która godzina? – zapytałem, przeciągając się i stając na palcach.

–Około ósmej – odparła Victoria z roztargnieniem. Wycelowała pilota w ekran i przyciskała guziki.

–W takim razie niedawno wróciłem – ziewnąłem znowu. – Co się dzieje?

W telewizorze pojawił się obraz, poszerzając się od środka ekranu, i Yictoria pokazała mi jakieś ziarniste ujęcie z blokady promów.

–Będzie zaraz po tym.

–Ale co?

Victoria popatrzyła na mnie z niepokojem.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.