Vos by Matthew Sweeney

Author:Matthew Sweeney
Language: nld
Format: mobi
ISBN: 905016417X
Publisher: Uitgeverij Clavis
Published: 2003-12-31T23:00:00+00:00

∨ Vos ∧

27

Dodenstad

Het was het grootste kerkhof dat ik ooit had gezien – het was zelfs nog groter dan de stad waar ik vroeger gewoond had. Dit was een dodenstad. Ik liep tussen rijen graven en vroeg me af wie al die doden waren. Het waren er erg veel, en op sommige van de grafstenen zag ik de sterfdatum van kinderen van mijn eigen leeftijd of nog jonger. Ik zou hier liever niet willen liggen.

De meeste sterfdata op de stenen waren al van lang geleden, maar zo nu en dan viel mijn oog op een recente datum. Tot mijn blijdschap zag ik dat er nog geen doden uit de eenentwintigste eeuw bij waren. Verderop maakten de grafstenen plaats voor grafmonumenten, waarvan er enkele waren voorzien van fraai beeldhouwwerk of zelfs van complete standbeelden – die van een hond die zo ontroostbaar was geweest toen zijn baasje stierf dat hij op zijn graf was gaan liggen tot hij zelf ook doodging, vond ik het mooiste.

Ik wedde dat de vos dat ook zou doen als de man doodging. Ik kreeg meteen spijt van die gedachte, en vond dat ik er beter aan deed om te maken dat ik hier wegkwam.

Maar het zou kunnen dat de man en de vos hier woonden – het was hier erg rustig, en niemand zou hen hier lastigvallen. Misschien was er ergens in een vergeten hoekje wel een grote, lege grafkelder of een familiegraf. Het zou niet de eerste keer zijn dat een levend iemand een dergelijk plekje had uitgezocht om te gaan wonen, bedacht ik.

Nadat ik een paar van de grootste graven en grafkelders wat nauwkeuriger had bekeken en gezien had dat er niet een was opengebroken, begon ik het idee te krijgen dat ik op het verkeerde spoor zat. Er was een grafkelder bij waar een grote berg grafkransen bij de ingang lag. Zo te zien waren die daar nog niet lang geleden neergelegd, maar verder zag ik niets dat erop wees dat hier pas nog iemand geweest was. Het kerkhof was veel te groot om alles te gaan bekijken – en ik wilde hier zeker niet in het donker aangetroffen worden. Als mijn andere plan op niets uitliep, zou ik terugkomen en mezelf dwingen om verder te speuren, maar voorlopig had ik het hier wel gezien.

Ik liep snel naar de poort en trok hem met een harde klap achter me dicht, alsof ik niet wilde dat er iemand achter me aan naar buiten zou komen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.