Wampiry z Morganville #3 Nocna aleja by CAINE RACHEL

Author:CAINE RACHEL [CAINE RACHEL]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2011-03-03T13:44:52.510000+00:00

Rozdział: 9

Michael nie odzywał się do niej; kiepsko to wyglądało. Nie dąsał się, tak jak od czasu do czasu Shane –po prostu był zamyślony. Jazda powrotna mijała w niezręcznym milczeniu. Na zewnątrz było zupełnie

ciemno, zresztą przez te przyciemniam szyby i tak nic nie było widać.

Świat wydawał jej się jakiś nierealny, głowa j ą rozbolała.

–A więc na tym polega twój kontrakt z Amelie – odezwał

się Michael. – Masz pracować dla Myrnina.

–Nie. Najpierw zawarłam kontrakt z Amelie, a dopiero potem kazała mi dla niego pracować.

Czy raczej uczyć się ml niego.

–A jest jakaś różnica?

Claire się uśmiechnęła.

–Owszem. Za naukę nie płacą.

–Błyskotliwa uwaga, geniuszku. A ktoś ci w ogóle płaci'.'

Nie umiała na to odpowiedzieć. Nie przyszło jej do głowy,!

żeby poprosić Amelie o pieniądze. Czy to normalne, że za ci ń takiego dostaje się wynagrodzenie?

Pewnie tak, skoro miała narażać życie, przebywając z Myrninem.

–Zapytam.

–Nie – sprzeciwił się ponuro Michael. – Sam zapytam. I lak chcę o tym wszystkim z Amelie

pogadać.

–Michael, przestań bawić się w mojego starszego brata. In niebezpieczne. Jesteś teraz jednym

z nich, ale…

–Jednym z nich? Tak, wiem. Ale ty jesteś na to wszystko o wiele za młoda, Claire, i sama nie

wiesz, co robisz. Nie dorastałaś w tym mieście, nie rozumiesz zagrożenia.

–Że co, że grozi mi śmierć? Tyle to ja już całkiem dobrze rozumiałam. – Była zmęczona i

obolała, ale opiekuńczość Michaela dziwnie ją drażniła. – Posłuchaj, nic mi nie jest, dobra?

Poza tym sporo się dzisiaj nauczyłam. Będzie bardzo zadowolona, wierz mi.

–Nie martwi mnie nastrój Amelie – powiedział Michael ale twój. Zmieniasz się, Claire.

Spojrzała mu prosto w oczy.

–A ty niby nie?

–To był cios poniżej pasa. Posłuchaj, mam dość chodzenia wokół Shane'a na paluszkach. Nie

zmuszaj mnie, żebym chodził też koło ciebie. – Aha, teraz Michael też się już rozzłościł.

Super.

–Powiedzieć ci coś? Przestanę marudzić na temat twojego tycia, jeśli ty nie będziesz wtrącał

się w moje. Nie jesteś moim bratem, nie jesteś moim ojcem…

–Nie – przerwał. – Jestem facetem, który decyduje, czy będziesz mieszkała w tym domu.

To niemożliwe. Nie zrobiłby tego.

–Michael…

–Zawarłaś układ z Amelie, z nikim nic nie ustalałaś, a potem ukrywałaś to przed nami.

Przyznałaś nam się tylko dlatego, że zobaczyłem bransoletkę. Gdybym jej nie zobaczył, nadal byś nas

okłamywała. To raczej nie robi z ciebie współlokatorki idealnej. – Michael urwał na moment. – No a

poza tym jest jeszcze Shane.

–To teraz jeszcze odpowiadam za zachowanie Shane'a?

–Ty nie. Ale nie dam rady wam obojgu. Więc graj fair, Claire. Nie kłam już i nie ryzykuj

niepotrzebnie, dobra? Przekonam Amelie, żeby zwolniła cię z tych spotkań z Myrninem.

Jesteś za mało dorosła, żeby się w to wplątywać, a ona powinna to rozumieć. Nie kłam już. Nie

ryzykuj niepotrzebnie. Claire zaczęła się wiercić na siedzeniu. Poczuła w kieszeni buteleczkę i

przypomniała sobie ten stan idealnej jasności umysłu. Zastanawiała się, co Michael by powiedział na

to, że wzięła kryształki. Pewnie nic. Skoro mówił o wyrzuceniu jej z domu… Widocznie nic a nic go to

wszystko nie obchodzi.

Samochód zwolnił i skręcił za róg, a potem zaczął podskakiwać na wyboistym podjeździe. Dom.

Claire wysiadła, zanim Michael zdążył powiedzieć do niej coś jeszcze.

Shane stał w kuchni, nalewał sobie piwo. W milczeniu uniósł szklankę w toaście i skinął głową w

stronę garnka stojącego mi kuchence.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.