Opowiesci z Narnii #4 Ksiaze Kaspian by LEWIS C.S

Author:LEWIS C.S. [LEWIS C.S.]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-12-24T07:08:37.320000+00:00

Rozdział 10

POWRÓT LWA

Trzymanie się krawędzi wąwozu nie było jednak tak łatwe, jak myśleli. Po krótkim marszu napotkali młody jodłowy las, rosnący aż do samego brzegu skalnego urwiska. Kiedy zaczęli się przezeń przedzierać – zatrzymując się co chwila i znów atakując splątaną, kłującą gęstwinę – szybko doszli do wniosku, że w ten sposób zrobią zaledwie milę w ciągu godziny. Wycofali się więc i postanowili las obejść. Trwało to o wiele dłużej, niż przypuszczali. Wkrótce nie tylko stracili z oczu skalną grań po drugiej stronie wąwozu, ale nawet przestali słyszeć szum potoku. Zaczęli się już obawiać, że do niego nie trafią. Nikt nie wiedział, która godzina, ale z pewnością zbliżała się najgorętsza pora dnia.W końcu jednak obeszli młodniak i powrócili do brzegu wąwozu o jakąś milę w dół od miejsca, z którego wyruszyli. Skalne urwisko było tu o wiele niższe i poprzecinane jęzorami ziemi. Wkrótce znaleźli zejście na dno wąwozu i dalej szli brzegiem rzeczki. Nikt nie wspominał już o śniadaniu – a nawet o obiedzie

–u króla Kaspiana.

Wędrowanie wzdłuż Bystrej wydawało się dobrym pomysłem. Mieli teraz pewność, że idą we właściwym kierunku, a od czasu próby sforsowania jodłowego lasku bali się zgubić w lesie, gdyby jakaś nowa przeszkoda kazała im znowu odejść od wąwozu. Wokół była dziewicza puszcza, bez śladu leśnych dróg czy ścieżek. W takim lesie spotyka się raz po raz wielkie kępy beznadziejnie splątanych jeżyn, przewrócone drzewa, bagna i całe połacie gęstwiny nie do przebycia; nawet z kompasem trudno utrzymać właściwy kierunek. Ale i wąwóz Bystrej nie należał do najprzyjemniejszych miejsc, oczywiście dla kogoś, komu się spieszy. Na popołudniowy piknik, wieńczący niedzielną wycieczkę, było to miejsce wręcz wymarzone.

Było tu wszystko, czego się zwykle przy takich okazjach oczekuje: grzmiące wodospady, srebrzyste kaskady, głębokie rozlewiska o barwie bursztynu, omszałe skały, miękki mech, w który zapadało się po kostki, najrozmaitsze gatunki paproci, ważki mieniące się jak drogie kamienie. Czasem pojawiał się nad wąwozem jastrząb, a raz (według Piotra i Zuchona) prawdziwy orzeł. Ale, oczywiście, tym, co dzieci i karzeł chcieli zobaczyć najbardziej, były: Wielka Rzeka, Beruna i droga do Kopca Aslana.

Bystra stawała się coraz bardziej rwąca i dzika. Coraz rzadziej napotykali miejsca, w których można było maszerować w miarę swobodnie, coraz częściej musieli wspinać się na strome skały z niebezpiecznymi uskokami i ziejącymi czernią rozpadlinami, z gniewnym rykiem strumienia na dnie przepaści.

Możecie być pewni, że przez cały czas pilnie obserwowali zbocze po drugiej stronie, szukając jakiegoś przełomu lub choćby bardziej dogodnego do wspinaczki miejsca. Ale skalne urwisko wciąż wystrzelało w górę nagą, bezlitosną ścianą. Dręczyło ich poczucie własnej bezsilności, byli bowiem prawie pewni, że gdyby tylko mogli wspiąć się na tamten brzeg, wystarczyłoby zejść po łagodnym zboczu i po krótkim marszu dojść w okolice pozycji Kaspiana.

Chłopcy i karzeł zaczęli częściej namawiać do rozpalenia ogniska i upieczenia paru kawałków niedźwiedziego mięsa. Zuzanna nie chciała o tym słyszeć; jedyne, o czym myślała, to – jak w końcu powiedziała – „iść naprzód, i skończyć z tym, i wydostać się wreszcie z tych przeklętych lasów”. Łucja była zbyt zmęczona i nieszczęśliwa, aby mieć swoje zdanie na jakikolwiek temat.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.