Opowiesci z Narnii #3 Kon i jego chlopiec by LEWIS C.S

Author:LEWIS C.S. [LEWIS C.S.]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-12-24T07:08:37.973000+00:00

Rozdział 9

PRZEZ PUSTYNIĘ

–JAKIE TO STRASZNE! Jakie to okropne! – jęknęła Lasaraliina. – Och, kochana, tak się boję! Cała się trzęsę. Dotknij mnie.–Pospiesz się – przerwała jej Arawis, która sama dygotała ze strachu. – Oni poszli do Nowego Pałacu. Im szybciej wyjdziemy z tego pokoju, tym prędzej będziemy bezpieczne. Och, ile czasu to trwało! Zaprowadź mnie zaraz do tej furtki nad rzeką. Szybko!

–Ależ, kochana, JAK MOŻESZ? – zapiszczała Lasarałiina. – Nie jestem teraz w stanie nic zrobić, nie teraz. Moje biedne nerwy! Nie, musimy trochę poleżeć w spokoju, a potem wrócić.

–Wrócić? Co ci przyszło do głowy?

–Och, ty niczego nie rozumiesz. Jesteś taka niemiła – powiedziała Lasaraliina i wybuchnęła płaczem. Arawis doszła do wniosku, że nie ma czasu na okazywanie współczucia.

–Posłuchaj! – syknęła, chwytając przyjaciółkę za ramiona i porządnie nią potrząsając. – Jeżeli powiesz jeszcze słowo o powrocie i jeśli natychmiast nie ruszysz się stąd, żeby mnie zaprowadzić do tej furtki, to wiesz, co zrobię? Wybiegnę na korytarz i zacznę wrzeszczeć. A wtedy obie nas złapią.

–Ale wtedy nas z… z… zabiją! Nie słyszałaś, co powiedział Tisrok (oby żył wiecznie!)?

–Tak, słyszałam. Wolę być trupem niż żoną Ahoszty. Rusz się więc, dobrze ci radzę.

–Och, jakaś ty nieuprzejma. I to wobec mnie, w takim stanie…

Ale w końcu musiała ulec. Poprowadziła Arawis w dół tymi samymi schodami, którymi już raz schodziły, a potem jeszcze jednym korytarzem i w końcu znalazły się na zewnątrz. Księżyc świecił jasno. Przed nimi rozciągały się pałacowe ogrody, opadające tarasami aż do murów miejskich. Jedną z ujemnych stron przygód jest to, że kiedy znajdziemy się w jakimś cudownym miejscu, to najczęściej nerwy i brak czasu nie pozwalają nim się nacieszyć, tak więc i Arawis zapamiętała tylko (ale zapamiętała na wiele lat) mglisty obraz szarych w świetle księżyca trawników, spokojnie szemrzących fontann i długich, czarnych cieni cyprysowych drzew.

Kiedy zeszły do podnóża zbocza i wyrósł przed nimi złowrogi mur, Lasaraliina trzęsła się tak, że Arawis musiała ją wyręczyć w otworzeniu furtki. Po drugiej stronie muru jaśniała rzeka, pełna księżycowych migotań. Była tu mała przystań, a w niej kilka spacerowych łodzi.

–Żegnaj, Lasaraliino – powiedziała Arawis. – I dziękuję ci. Wybacz mi, jeśli okazałam się świnią. Ale pomyśl, od czego uciekam!

–Och, moja kochana – odpowiedziała Lasaraliina – czy naprawdę nie zmienisz zdania? Teraz, kiedy sama widziałaś, jak potężnym człowiekiem jest Ahoszta?

–Potężny człowiek! – prychnęła Arawis z pogardą. – Ohydny, pełzający w kurzu niewolnik, który płaszczy się, kiedy go ktoś kopie, ale zachowuje wszystkie urazy na dnie serca, aby się zemścić. I to jak: podbechtując tego okropnego Tisroka, by wysłał syna na pewną śmierć. Tfu! Wolałbym poślubić jakiegoś pomywacza z kuchni mojego ojca niż takiego potwora jak on!

–Och, Arawis, Arawis! Jak możesz mówić takie okropne rzeczy, i to o Tisroku (oby żył wiecznie!)! Przecież jeśli ON zamierza to zrobić, to musi mieć rację!

–Zegnaj – przerwała jej Arawis. – Uważam, że twoje suknie są naprawdę cudowne. I twój dom jest taki piękny! Jestem pewna, że całe twoje życie będzie cudowne, chociaż mnie by ono nie odpowiadało. Zamknij za sobą po cichu furtkę.

Wyrwała się z uścisku przyjaciółki, wskoczyła do

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.